تبلیغات
نسیمی از آسمان - مطالب وقف
نسیمی از آسمان
دست‌نوشته‌ها و دل‌مشغولی‌های حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ جمعه 30 فروردین 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


قیام منجی بشریت و ظهور موعود مهربان؛ امری قطعی و حتمی است که امیدواریم در عصر حاضر و زمان حیات ما، اتفاق بفیتد و همگی، آن بهار زندگی را درک کنیم. اما آنچه مسلم است این است که جامعه باید آمادگی لازم را برای حضور در آن بهشت موعود داشته باشند. بهشتی که در آن همگان باهم برابر و برادر هستند. ثروتمند به دنبال فقیری می گردد تا به او صدقه دهد، انفاق و بخشش کند، اما کسی را نمی یابد.

تقدیر خداوند مهربان نیز برآن است تا مقدمات ظهور یکی پس از دیگری مهیا و جامعه اسلامی مشق انتظار و تمرین زمان ظهور را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارد. ظهور حضرت مهدی ارواحنافداه، همانند پازلی است که تمام قطعات آن یکی پس از دیگری باید چیده شود تا آن شیرین‌ترین اتفاق جهان به وقوع بپیوندد. حضور همگانی عاشقان خاندان وحی در موعد اربعین و بذل و بخشش‌های کریمانه در این مسیر، یک درس کلاس انتظار بود و حضور جوانان مدافع حرم، در راه پاسداری از ارزش‌های والای اسلامی و انسانی، و تقدیم جان شیرین خویش در این مسیر ملکوتی، درسی دیگر.

بذل و بخشش جان و مال در مسیر اهل بیت علیهم السلام، به یک فرهنگ تبدیل گشت. فرهنگی که همگان به آن افتخار می کنند و آرزوی بودن در آن مسیر را دارند. اما این پایان کلاس انتظار نیست. خدمت عاشقانه به مردم و تلاش برای رفع گرفتاری‌های آنان نیز باید به یک فرهنگ و حرکت عمومی تبدیل می گشت، که این سیل اخیر این فرصت را فراهم نمود. سیلی که در استان‌های گلستان، لرستان و خوزستان و دیگر نقاط کشورمان به وقوع پیوست، اگر چه، دردآور بود و مصیبت‌ها و سختی‌های فراوانی برای هموطنان عزیزمان به بار آورد، اما در پس این حقیقت تلخ، واقعیتی شیرین رُخ نشان داد و آن سیلِ مهربانی بود که نه تنها از جای جای کشورمان، بلکه حتی از کشورهای همسایه نیز این سیل مهربان به راه افتاد و گرد و غبار غم و غصه را از چهره زیبای شهرهای سیل زده، زدود.




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: خدمت به سیلزدگان، نشانه های ظهور، پازل ظهور،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 بهمن 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


انسان، اشرف مخلوقات است و جایگاه ویژه‌ای در نظام آفرینش دارد. از این‌رو، هرگونه تلاش برای برآوردن نیازهای او، در پیشگاه خالق هستی، ارزشمند و مشکور است. تا آنجا که از سویی تلاش برا ی رفع نیازهای او باعث می‌شود انسان جایگاه ویژه‌ای نزد خداوند متعال پیدا کند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: مردم به منزله عیال خداوند مى‌‏باشند، دوست داشتنى‏‌ترینِ خلق پیش خدا کسى است که به مردم نفع برساند. از سوی دیگر، بی‌توجهی به خدمت به دیگران، آدمی را از دایره مسلملنان خارج می‌کند.  پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: من أصبح لایهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم، یعنی اگر کسی دغدغه خدمت به مسلمین و رفع گرفتاری‌ها و برآوردن نیازهای آنان را نداشته باشد، نمی‌تواند خود را مسلمان بنامد. سعدی شیرین سخن نیز چه زیبا این حدیث شریف را به شعر درآورده که؛ تو کز محنت دیگران بی غمی، نشاید که نامت نهند آدمی.

در جامعه اسلامی‌مان، افراد خیر و نیکوکار فراوانی یافت هستند که دل در گرو خدمت به دیگران داشته و هرکدام به نوعی در این عرصه تلاش می‌کنند. از ساخت و وقفِ مسجد، حسینیه، بیمارستان، درمانگاه و مدرسه گرفته تا وقف سالن‌های ورزشی، دانشگاه و مراکز علمی و پژوهشی.

همه این اقدامات، خداپسندانه است و قابل تحسین و تعظیم، که نشان از روح بلند و دل دریایی نیک اندیشان و واقفان خیراندیش دارد. تمام کارهایی هم که صورت گرفته، هم ارزشمند است و هم لازم. اما کافی و تمام کار نیست.

در بین تمام خدمات و کارهای خداپسندانه، جای خالی یک اقدام بسیار لازم و ضروری، مشهود است. و البته بسیار با ارزش که در پیشگاه الهی نیز قطعا پاداش فراوانی خواهد داشت. آن خدمت بزرگ و پرارزش،




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف و درمان، وقف و بهداشت، وقف سرویس های بهداشتی،
نوشته شده در تاریخ شنبه 29 دی 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


یکی از مولفه‌های قدرت یک کشور، جمعیت آن است. قوام و دوام هر کشوری هم به جمعیت و مردم آن است. هر چه جمعیت کشوری جوان‌تر باشد، نشاط و شادابی، سرزندگی و امید به زندگی نیز به تبع آن بیشتر می‌گردد. کشور عزیزمان ایران، اکنون کشوری قدرتمند در سطح منطقه و جهان است، که هیچ قدرتی توان و جرأت تهدیدش را هم ندارد، امروزه با خطری جدی روبروست. خطری که نه از بیرون ، بلکه از درون آن را تهدید می‌کند. آن خطر نیز، چیزی نیست جز کاهش جمعیت جوان کشور که می‌بایست این خطر را جدی گرفت و برای آن فکری اساسی نمود.

متاسفانه در برهه‌ای از زمان، فرهنگ غلط فرزند کمتر، زندگی بهتر، ترویج شد و این مساله اکنون به یک بحرانی خطرناک درآمده که اگر برای آن چاره‌ای اندیشیده نشود، می‌تواند کشور عزیزمان را به لبه پرتگاه کهنسالی بکشاند.

کاهش رشد جمعیتی که امروز شاهد آن هستیم را اگر بخواهیم ریشه‌یابی کنیم، می توان آن را در سه مساله خلاصه نمود؛ اول؛ باور غلط به فرهنگ تک فرزندی یا خانواده کم جمعیت، دوم؛ بیماری‌های مرتبط با ناباروی و نازایی، سوم، مشکلات اقتصادی و فقر.

حال که ریشه عدم رشد جمعیت در این سه مساله است، می‌بایست برای آن کاری کرد. دلسوزان، وطن دوستان و عاشقان این مرزوبوم، باید برای این مشکلات راه چاره‌ای بیندیشند و نسخه‌ای ارائه دهند.

البته باید دقت نمود که مساله کاهش میزان جمعیت، مساله و مشکلی برای یک مقطع نیست، مساله‌ای است که می‌بایست برای همیشه مد نظر بوده و برای مقابله با آن برنامه و راهکار ارائه نمود.

در این خصوص 




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: وقف و فرزندآوری، وقف برای ازدیاد نسل، وقف برای مبارزه با پیری جمعیت،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 9 خرداد 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

معمولا در مهمانی های بزرگ، نزدیکان و آشنایان  به کمک و یاری صاحبخانه می روند که رسم خوب و پسندیده ای است. حالا تصور کنید صاحبخانه شخصیتی بزرگ و گرامی باشد، آنجاست که دیگر عشق و علاقه نیز بیشتر می شود و مهمانان عاشقانه به کمک صاحبخانه می شتابد، سفره را از دست او می گیرد و برای خدمت به دیگر مهمانان سر از پا نمی‌شناسد.

بزرگترین مهمانی عالم ماه مبارک رمضان است که میزبانش هم خداوند متعال، که بزرگتر از او در تصور هم نمی گنجد.  این ماه برای آنان که می خواهند به خدای مهربان خود نزدیکتر شوندند فرصتی طلایی است تا به کمک مولایشان رفته  و توفیق کارکردن برای خدا و خدمت کردن به مهمانان خداوند مهربان را به دست آورند.

راه یاری نمودن خداوند را هم می توان در دعاهای این ماه پیدا نمود. نمونه اش همین دعای مشهور ماه مبارک که بعد از نمازها می خوانیم:

... اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِیرٍ اللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ...



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: اطعام گرسنگان، اطعام فقرا، وقف برای اطعام فقرا،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 2 خرداد 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

ماه مبارک رمضان تنها یک ماهِ پرهیز و دست کشیدن نیست، فرصتی طلایی است برای دوستی و نزدیکی به خداوند مهربان. کلاس معرفت است که اگر از آن بهره مناسب گرفت شود، هرسال معرفت و تقوای انسان را یک کلاس و سطح بالاتر می برد.  یکی از وسیله هایی که در این ماه شریف باعث بالارفتن سطح معرفت می شود، دعاهایی است که در این ماه وارد شده است. البته باید دقت کرد که دعاهای وارد شده تنها برای خواندن و گریستن نیست، خودش یک متن درسی است که می تواند کودک نوپا را تا عالی ترین سطوح انسانیت راهنمایی کند.

البته باید دقت کرد انسان اگر دعا کند و در مسیر درخواستی که از خدا می کند حرکت نکند، نباید توقع استجابت دعایش را داشته باشد. درست مثل لقمان حکیم که وقتی اربابش به گفت گندم بکارد جو کاشت و پس از اعتراض اربابش به او پاسخ داد: دعا می کنم گندم در بیاید. اربابش نیز وقتی اعتراض کرد که نمی شود در جوابش گفت چطور تو کار خیری انجام نمی دهی و توقع داری با دعا به بهشت بروی! و اینچنین او را متوجه لزوم حرکت در مسیر دعایش نمود.

دعا ظاهرش لفظ و کلمه است اما در واقع راه میانبر رسیدن به خدا و شیوه صحیح بندگی را به انسان می آموزد. نمونه‌اش همین


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: خدمت به اموات، وقف برای گذشتگان، قدم برداشتن در مسیر دعا،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

روزی خواهد آمد و کلمه جشن و سرور برای همگان معنا می شود. از یُمنِ قدوم مبارکش حتی پرندگان‌ و ماهیان‌ دریاها جشن‌ می‌گیرند و شادمان‌ می‌ کنند. جوشیدن واقعی چشمه‌ساران‌ را همه می بینند و برکت زمین در محصول دادن‌ چندین‌ برابر را همگان نظاره‌ می‌كند. زندگی آنچنان شیرین و لذت‌بخش می‌شود که زندگان‌ آرزو می‌كنند كه‌ ای كاش‌ امواتشان‌ زنده‌ بودند و آرامش‌ حقیقی‌ و زندگی با صفای الهی را می‌دیدند. ظهورش مشکل گشای بشریت تسلای درد درمندان و گرفتاران تمام عالم است.

روز ولادت آن موعود مهربان، را باید جشن گرفت. و این جشن بهانه‌ای است برای یاد او، برای این که بدانیم آخرین حجت حق در راه است و باید منتظر آمدنش باشیم. این انتظار فرج نیز، آنقدر ارزشمند و مقدس است که


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: وظایف منتظران، انتظار فرج، انتظار چیست؟، چگونه منتظر باشیم؟،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 بهمن 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


چه بخواهیم و چه نخواهیم همه ما واقف هستیم و هر کدام از ما چیزی را وقف می کند. اما اینکه در حال وقف کردن چه چیزی و چه هدفی هستیم بستگی به افق نگاه و همت خودمان دارد. یکی ثروتش را وقف می کند و دیگری جانش را. برخی خود را وقف مال و ثروت و برخی دیگر، وقف مقام، اعتبار و جایگاه می کنند. برخی خود را وقف نگاه و نظر دیگران می کنند و برخی دیگر نیز خود را وقف دلخوشی ها و سرگرمی های زودگذر و بعضا بیهوده می کنند و برخی نیز...

اما در این بین کسانی پیدا می شوند که نگاهشان بلند و شعاع نظرشان وسیع است. این بندگان خوبِ خدا، خود را بیشتر از زندگی هفتاد هشتاد ساله دیده و بی نهایت را نشانه گرفته اند. هم زندگی را فراتر از این دنیا و هم دنیا را برای بیش از خود می خواهند. برای همین دست به کاری بزرگ می زنند. هم پرونده اعمال صالح خود را با زرنگی باز نگه داشته واینگونه خود را در این دنیا ماندگار می کنند و هم، خیرشان به دیگران رسیده و در دنیا و آخرت آنها تاثیر می گذارند. تنها چشم به رحمت خدای مهربان دوخته و خود را وقف خدا می کنند. دارایی خویش را روی دست گرفته و پیشکش پروردگار نموده و راه رسیدن به ابدیت را برای خود هموار می کنند.این بلند همتان تاریخِ خیراندیشی، مال و ثروت را سکوی معراج و نردبان ترقی نموده و با چشم پوشی و پا گذاشتن بر روی ثروت خود، به وقف بخشی از دارایی‌شان پرداخته و نام خویش را در زمره واقفان خیراندیش ثبت می کنند.  





طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف، ماندگاری،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 خرداد 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

غذا از نیازهای اولیه و لازمه حیات و زندگانی است و اگر به موقع، به مقدار کافی و با کیفیت لازم به انسان نرسد، سلامتش را به خطر انداخته و حتی از هستی ساقطش می کند. برای همین است که اطعام و غذا دادن در پیشگاه خداوند مهربان، از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است. تا آنجا که امام صادق علیه السلام فرمود: هركه مسلمانى را غذا دهد تا سیر شود، از پاداش آخرت او جز پروردگار جهانیان، هیچ كس حتى فرشته مقرّب و پیامبر مرسل، خبر ندارد. در مقابل نیز بی توجهی به اطعام گرسنگان عامل برانگیخته شدن خشم الهی می گردد. تا جایی که قرآن مجید، علت جهنمی شدن عده ای را پس از اقامه نکردن نماز، غذا ندادن به بینوایان برشمردهاست. آنجا که بهشتیان از مجرمان گرفتار در جهنم  می پرسند: ما سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ چه چیز شما را روانه دوزخ كرد؟ و آنها پاسخ می دهند:  قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِینَ‏ گویند: ما از نمازگزاران نبودیم. و افراد مسكین را اطعام نمى‌كردیم[1]. با این بیان هرکس می خواهد، به رضوان الهی دست یابد، خود را محبوب خدا نموده و از اجر بی حساب اطعام بهره مند شود، می بایست کمر همت بسته و برای برآوردن این نیاز اولیه محرومان قدم بردارد.





ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: وقف برای اطعام نیازمندان، وقف و سلامت،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 14 تیر 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()



آدمی زاد در همه حال به آرامش نیازمند است و در هنگامه سختی ها نیازمندتر. در این هنگام اگر آرامش باشد، تحمل ناگواری‌ها آسانتر، مدیریت بحران باموفقیت بیشتر و کنترل خود و اطرافیان در مقابل ناخوشی‌ها بسیار بهتر صورت خواهد گرفت.

یکی از زمان هایی که به دست آوردن آرامش و حفظ آن کمک شایان و قابل توجهی به انسان و اطرافیانش می کند، زمان بیماری است. وقتی جسم بیمار شده و قوای آن تحت تاثیر بیماری تحلیل می روند، داشتن طمأنینه و آرامش می تواند این دوران را پشت سر بگذارد و سلامت خود را بهتر و زودتر به دست آورد. البته دستیابی به آرامش برای اطرافیان بیمار نیز نقش بسیار مهمی در مدیریت درمان و معالجه بیمار دارد. وقتی بستگان بیمار بتوانند بر اضطراب و نگرانی خویش غلبه کنند، سختی های پرستاری و مراقبت از بیمار را با آرامش و به راحتی پذیرا باشند، طبعا خیلی بهتر می توانند بیمار را دلداری داده و روحیه او را تقویت نمایند. از این رو می بایست برای برای رساندن بیمار و اطرافیانش به ساحل آرامش گامی مهم و اساسی برداشت  چرا که این کار، اقدامی لازم، مهم و بسیار پرارزش و خداپسندانه خواهد بود.

یکی از مکان هایی که در رسیدن و به دست آوردن به آرامش کمک قابل توجهی به انسان کرده و نیرویی تازه به او می بخشد، بقاع متبرکه امامزادگان و اولیاء الهی هستند. چرا که سرمنشاء آرامش خداوند متعال است و فقط با یاد اوست که انسان به آرامش می رسد و این بندگان صالح خدا، که غرق در یاد خدا و جانشان سرشار از آرامش الهی بوده، حلقه های اتصال زمین به آسمانند و اینچنین هرکس به آنها پناه میبرد، با آنها نشست و برخاست می نماید، از عطر وجود آنها بهره مند شده و جانش به یاد خدا و آرامش الهی معطر می گردد.



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف و زیارت، آثار زیارت، زیارت امامزادگان،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 22 مهر 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

پیاده روی اربعین، تجلی عشق و عاطفه است. مهربانی و عطوفت است که آنجا موج می زند. در مسیر رسیدن به کربلا، عشق است که قدم ها را به حرکت وا میدارد. شور حسینی است که به بدن ها و گام های خسته جان می بخشیده، قلوب عاشقان را محبت مولایمان حسین طراوت می دهد. روزها و مسیرهای پیاده روی اربعین، لحظه لحظه اش، عشق و دلدادگی است. وقتی در آن مسیر پا می‌گذاری انگار حیاتی دوباره یافته‌ای. آنجا تازه معنی این حدیث را می فهمی که پیامبر عزیزمان صلی الله علیه وآله فرمود: اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤمنینَ لا تَبْرَدُ اَبَداً؛ براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمى شود. صحنه عجیبی است. رنگ، زبان و نژادها مختلف و متفاوت، اما همه همدل و همنوا، یک صدا ندا می دهند: لبیک یا حسین. آنجاست که انگشت حیرت بر دهان می گیری و با خود می گویی این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست! اصلا عشق به او فراتر از مرزها و جغرافیاست. حتی فراتر از دین و مذهب. عشق حسین همه را پای پیاده تا کربلایش می کشاند. جاذبه محبت اربابمان تمام عادات و قوانین مادی را به هم ریخته و برهمه دلها حکمفرمایی می کند. اگر تمام عالم جمع شوند و تمام داراییشان را خرج کنند نمی توانند اینچنین عاشقانی را گردهم جمع کنند. اما مولایمان حسین علیه السلام را بنگرید که با دلها چه کرده است که واله و شیدا، نه سرما می شناسند و نه گرما. نه خستگی برایشان معنا دارد و نه بی خوابی.

از زاویه ای دیگر نیز اگر به همایش عظیم پیاده روی اربعین می نگریم در می یابیم که این حرکت با ظهور امام زمان علیه السلام بی ارتباط نیست. مگر نه اینکه وقتی مولایمان ظهور می نمایند خود را به نام حسین ابن علی علیهماالسلام معرفی می نمایند. و لازمه این کار نیز آن است که جهانیان حسین علیه السلام را بشناسند و برای معرفی امام حسین علیه السلام چه زمانی بهتر از اربعین که از سراسر جهان عاشقان را به سوی خود جذب می کند.

از این رو، این فرصت بی نظیر را می بایست مغتنم شمرد و تا آنجا که می توان کمر خدمت برای برگزاری باشکوه تر این فرهنگ بست. در این میان که هر کسی و هر طیفی عاشقانه آنچه که در کف دارد را تقدیم زائران مولایش می کند، واقفان سلامت نیز می توانند در راه اعتلای فرهنگ عاشورا و اربعین گامی مهم و اساسی بردارند.

برای این کار می توان

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: وقف و سلامت، وقف اربعین، خدمت به زائران اربعین،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 24 شهریور 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()



قدر زندگی و زیستن در دنیا را کسانی می دانند که دستشان از دنیا کوتاه شده است. آنها بهتر از دیگران می فهمند که دنیا مزرعه آخرت است یعنی چه؟ لحظه مرگ که فرا می‌رسد، پرده های غفلت کنار می رود و آن هنگام است که معلوم می شود آن طرف چه خبر است! آنجاست که بسیاری انگشت حسرت بر دهان گذاشته و آرزو می کنند که ای کاش به دنیا باز گردند تا گذشته خویش را جبران کنند. به التماس می افتند و عاجزانه از خداوند می خواهند که اجازه دهد برای فرصت کوتاهی هم که شده، به دنیا برگردند و عمل صالحی انجام دهند و خود را از عذاب‌های اخروی نجات دهند. اما چه سود؟! که راهی برای بازگشت به دنیا وجود ندارد.

نمایش و ترسیم لحظات آغازین سفر مسافران آخرت، خیلی عبرت‌آموز است. اصلا کلاس سطح بالای معرفت است. خیلی مهم، جالب و سرنوشت‌ساز است که بدانیم؛ در آن لحظات حساس که مُردگان آرزو و درخواست زندگی دوباره می کنند، زندگی را برای چه می خواهند، حسرت انجام چه کاری را می خورند و چه کاری برایشان مهم جلوه نموده که اگر دوباره به دنیا بازگردند آن را انجام می دهند؟

کارگردان دانا و مهربان عالم، این صحنه را در قرآن مجید به تصویر کشیده است. آنجا که فرمود: وَ أَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَکُم مِّن قَبْلِ أَن یَأْتىَ أَحَدَکُمُ الْمَوْت فَیَقُولَ رَب لَوْ لا أَخَّرْتَنى إِلى أَجَلٍ قَرِیبٍ فَأَصدَّقَ وَ أَکُن مِّنَ الصلِحِینَ، 


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  فضائل اخلاقی،  برکرانه اقیانوس(پرتویی از قرآن)، 
برچسب ها: فضیلت صدقه، ارزش انفاق، اهمیت وقف،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 14 تیر 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمی‌زاد مسافری است که چند صباحی فرصت زیستن در دنیای خاکی به او داده شده تا زاد و توشه منزل و جایگاه همیشگی و ابدیش را بردارد. چند روزی به او مهلت بودن در باغ و بوستان دنیا را به او داده‌اند تا برای خانه ابدی خود میوه‌های نیکی وحسنات را بردارد و با خود به سرای دیگر برد.

انسان زیرک نیز، در این فرصت محدود زندگی دست به کارهای بزرگی می‌زند تا بیشترین محصول را درو کند و کوله بار خویش را هرچه می‌تواند سنگین‌تر کند.

 در میان تمام کارهایی که می‌توان انجام داد، خدمت به دیگران اجر و پاداش فراوانی دارد. سودرسانی به دیگران در پیشگاه حضرت دوست آنچنان ارزشمند است که در قلّه ارزش‌ها و درکنار ایمان به پروردگار شمرده شده است. خدمت به مردم، آنقدر بافضیلت است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:

دو خصلت است که چیزی بالاتر از آن دو نیست:یکی ایمان به خدا،دیگری سود‌رساندن به بندگان خدا.

و در جایی دیگر که از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله پرسیدند: خدا چه کسی را بیشتر دوست دارد؟ فرمود: کسی که برای دیگران سودمندتر باشد.

برای سودرسانی و خدمت به مردم نیز راه‌های زیادی وجود دارد. اما در بین همه کارها، باید جستجو کرد و ضروری‌ترین نیازها را پیدا نمود. در بین تمام راه های خدمت به همنوعان، خدمت و تلاش در عرصه سلامتی و تندرستی و کمک به بیماران از ارزش و اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. تا آنجا که تلاش برای برآوردن نیاز یک بیمار را عامل پاک شدن از گناهان قرار داده شده است.

رسیدگی به بیماران و برطرف نمودن حوائج  آنها آنقدر ارزشمند است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمایند: هرکس برای برآوردن نیاز بیماری بکوشد، چه آن را برآورده سازد و چه نسازد، مانند روزی که از مادر زاده شده، پاک می شود.

برای خدمت به بیماران نیز، عرصه‌های مختلفی وجود دارد که در بین آنها،

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف و سلامت، خدمت به بیماران روانی،
نوشته شده در تاریخ جمعه 3 اردیبهشت 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، بانوی بزرگواری است که اگر مبارزه و پایداری او نبود، اگر شجاعت و خطبه های آتشین او نبود، کربلا و عاشورا، چنین شور و حالی نمی داشت. اینکه امروزه جهانیان، تشیع را با نام و یاد حسین علیه السلام می شناسند، مرهون صبر و استقامت بزرگ بانوی دشت کربلاست. حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، احیاگر کربلایی است که هر صحنه اش درس آزادگی، مردانگی، ایثار، فداکاری و گذشت در راه دین می دهد. از این رو حفظ نام و یاد این بانوی بزرگ، در واقع حفظ نام و یاد فرهنگ کربلا و عاشورا است.
آن بانوی صبر و ایمان، بزرگ بانوی مقاومت است که برای همیشه نماد مقابله با ظلم، ستم و استکبار باقی خواهد ماند. حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، با خطبه های کوبنده و رفتار شجاعانه خود، چنان غوغایی به پا کرد که بنی امیّه را رسوا و کاخ یزیدیان را برسرشان خراب نمود و امروز نیز در تهاجم کفتارهای شیطان بزرگ، حرم مطهر ایشان نماد استقامت و پایداری در برابر کفر و استکبار جهانی است. برای همین می بایست یاد، نام، مقام و منزلت آن بانوی بزگوار بیش از پیش بزرگ شمرده شده و مورد تکریم واقع گردد.

اما از آنجا که می بایست چراغ مبارزه و مقابله با زورگویان و ددمنشان تا ابد روشن بماند و پیام پیامرسان کربلا به جهانیان و آیندگان رسانده شود، اقدامی که برای گرامیداشت و بزرگداشت حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صورت می گیرد نیز، می بایست کاری فرارتر از زمان و مکان باشد و چه کاری بهتر از وقف.

با وقف زینبی می توان برای


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 15 اسفند 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


انتساب و نزدیکی به نسل و خون نیست. چه بسا نزدیکترین اشخاص به انسان اهل و فامیل او محسوب نشوند. نمونه اش پسر حضرت نوح علیه السلام، که خداوند متعال درباره اش فرمود: انه لیس من اهلک، او از اهل تو نیست.

آنچه انسان ها را به یکدیگر نزدیک می کند، شباهت های اعتقادی و اخلاقی آنان است. برای همین است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در وصف جناب سلمان فرمودند: سلمان منا اهل البیت.

با این بیان هرکه می خواهد حضرت زهرا سلام الله علیها را مادر خود بداند و خطاب کند و مهرمادری آن حضرت را گدایی کند، می بایست تا آنجا که می تواند خود را شبیه آن حضرت نماید. رفتار و سلوک اخلاقی حضرت فاطمه علیهاالسلام را سرلوحه خود قرار دهد و زندگی خود را فاطمی کند.

در این دنیا حضرت فاطمه علیهاالسلام یکی از کارهایی که بسیار دوست می داشتند، صدقه و کمک به مستمندان بود. آنجا که فرمود: سه چیز از دنیای شما را دوست دارم: تلاوت قرآن کریم، نگاه به چهره مقدّس پیامبرصلی الله علیه وآله؛ انفاق در راه خدا.

نمونه بارز انفاق، صدقه و ایثار آن بزرگوار، بخشش "لباس عروسی" به زن فقیر بود.آن هم در شب عروسی اش.
با این بیان وقتی حضرت فاطمه سلام الله علیها، بهترین لباسش را در بهترین شب زندگانی اش، به مستمند می بخشد، وقتی اهداء و تامین لباس یک نیازمند برای آن حضرت آنقدر ارزشمند است و اهمیت دارد که لباس عروسیش را هم می بخشد، تکلیف عاشقان آن حضرت و کسانی که می خواهند شبیه حضرت مادر شوند روشن است. اصلا مگر فرزند منش و اخلاقش را از مادرش یاد نمی گیرد؟ و مگر نه این است که فرزند راه مادر را ادامه می دهد؟ پس دیگر چه جای درنگ است. باید برای انجام این کار ارزشمند عجله نمود.

خرید و تهیه لباس برای فقرا و نیازمندان،

ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  وقف،  اوصاف شیعیان،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: سبک زندگی فاطمی، راهی برای فاطمی شدن،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 11 بهمن 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

امام خمینی (رحمه الله علیه)، بزرگ مردی الهی بود که نمونه‌ای عینی را از انسانیت به نمایش گذاشت. مجسمه اخلاق اسلامی بود. خصوصیات او در رفتار، گفتار و تمام جوانب زندگی، چنان استثنایى و ممتاز و بى‏نظیر بود که هر آزاده‌ای را جذب خود نمود. در تمام عرصه‌ها همچون خورشیدی می‌درخشید و نمایشگری جامع و کامل از سیره عملی اهل بیت علیهم السلام بود که به تعبیر امام خامنه‌ای (حفظه الله) « حقاً و انصافاً پس از پیامبران خدا و اولیاى معصومین، با هیچ شخصیت دیگرى قابل مقایسه نبود»

با سلاح ایمان و چراغ بصیرت، پرده های ظلمت شاهنشاهی را کنار زده و کاخ استبداد را بر سر زورگویان خراب نمود. در میدان مبارزه و مجاهده، همچون فرمانده‌ای مقتدر و برای امتش، پدری مهربان و دلسوز بود. بنده‌ای بزرگ بود که افکار بلند او، چراغ راه امت هاست که پیروی از آن، راه روشن سعادت و به خدا رسیدن را فراروی آنان قرار می‌دهد.کلام عمیق او، ترجمه قرآن و برگرفته از کلام اهل بیت علیهم السلام بود.
برای همین است که دشمنان و بدخواهان انقلاب از نام و یاد امام خمینی
(ره) وحشت دارند و با هزار مکر و حیله درپی فراموش نمودن مکتب خمینی هستند.

ازاین رو، می‌بایست یاد و نام آن بزرگ مرد الهی، سیره و منش زندگانی آن انسان وارسته، برای همیشه میزان و چراغ راه قرار گرفته و زنده و پویا باقی بماند. باید هشیار بود و از این مکتب پاسداری نمود تا منحرفان و نااهلان نتوانند در راه امام تردیدی وارد و غباری بر افکار بلند او بنشانند.

برای ماندگار نمودن و ترویج مکتب امام روح الله (ره) ، باید کاری ماندگار و همیشگی انجام داد و چه کاری بهتر از وقف.



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف برای ترویج فرهنگ امام خمینی، وقف برای نشر افکار حضرت امام،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.