نسیمی از آسمان
دست‌نوشته‌ها و دل‌مشغولی‌های حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 11 اسفند 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


السلام علیک یا اباصالح المهدی

عزیزی می‌گفت: با خودم حساب کردم دیدم از هشتاد میلیون جمعیت ایران حداقل 50 میلیون نفر روزانه دست کم بیست بار از کرونا حرف می‌زنند یا می‌شنوند. چرتکه انداختم که اگر هر کدام روزی بیست بار گفت و شنود کرونایی داشته باشند، می‌شود روزی یک میلیارد. با خودم گفتم اگه به جای کلمه کرونا هر کدام خدا را تلفظ می‌کردند چه می‌شد!؟

حرفش خیلی به دلم نشست

دیدم عجب دردی است این دلمشغولی کرونایی.

با خودم فکر کردم و گفتم: امام زمان علیه السلام صاحب و مولای ماست. خودش فرموده به واسطه من بلا از شما دور می‌شود. ای کاش به جای آن یک میلیارد کرونا گفتن، به نیت امام زمانمان صلوات می فرستادیم.

اصلا بیایید با هم قراری بگذاریم.

هر جا اسم کرونا آمد، برای سلامتی امام زمان صلوات بفرستیم.

امام هم، مهربان است و کریم. خیالتان راحت زیر دین کسی نمی ماند...




طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: امام زمان، قرار با امام زمان، کرونا، یاد امام، دلمشغولی، شایعه کرونا،
نوشته شده در تاریخ جمعه 13 دی 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

بسم رب الشهداء و الصدیقین

بالاتر از هر کار خوبی، خوبی دیگری است، تا آنکه انسان در راه خدا کشته شود که بالاتر از آن هیچ خوبی دیگری وجود ندارد.  پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله

 

شهادت مزد یک عمر مجاهدت،اخلاص و عبودیت است که خداوند متعال به بندگان برگزیده اش عنایت می کند.

شهادت ناجوانمردانه سردار دلها، یاور مستضعفان جهان،مالک اشتر دوران، خار چشم دشمنان اسلام، سردار بزرگ اسلام، سپهبدحاج قاسم سلیمانی را به محضر مقدس بقیه الله الاعظم ارواحنافداه و نائب بر حقش امام خامنه ای تبریک و تسلیت عرض نموده و اعلام می داریم، آماده ایم تا با اشاره فرماندهی معظم کل قوا، انتقام سخت و خشنی را از قاتلان جنایتکار و خبیث  آن سردار بزرگ اسلام گرفته و در مسیر و راه پر افتخار آن شهید والامقام استوارتر از گذشته گام برداریم.

در پایان به خون مطهر آن شهید والامقام سوگند یاد می کنیم تا آخرین قطره خونمان دست از مبارزه با کفر و استکبار از پا ننشینیم و به زودی تصویر آن بزرگ مردِ جبهه مقاومت را بر فراز مسجدالاقصی به اهتزاز در خواهیم آورد. ان شاءالله





طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: شهادت، حاج قاسم، قاسم سلیمانی، سردار دلها، مالک اشتر زمان،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 19 آذر 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

در آستانه امتحان ظهور قرار گرفته ایم. اینکه چند روزِ دیگر تا آن روز موعود مانده، نمی‌دانیم اما بسیار نزدیک است. برای همین باید خودمان را آماده کنیم، تا بتوانیم به یاری مولایمان بشتابیم و در صف یاران امام زمان علیه السلام قرار بگیریم. وگرنه خدایی ناکرده...

در این مسیر، شرط اول قدم آن است که مجنون باشی. مجنون هم که باشی، دلت می خواهد عطرِ نام و یاد محبوبت را همه جا منتشر و دل های شیعیان را متوجه آن وجود مهربان کنی!

اصلا بیایید قراری بگذاریم. حداقل سه شنبه هایمان را مزین به یاد و نام مولایمان کنیم؛ به نام سه شنبه های مهدوی.

سه شنبه هرهفته، به عشق مولایمان خدمتی انجام دهیم، دلی را شاد و دیگران را مهمان خوانِ کرمِ امام زمان علیه السلام کنیم.

مثلا با یک شیرینی ساده، شربت، دمنوش و ... دلهای دوستان و همکارانمان را متوجه مولایمان کنیم و از آنان بخواهیم برای سلامتی و تعجیل در فرج شریفشان دعا کنند.

مطمئن باشید انتشار رایحه دل انگیز یاد و نام مولایمان هرجا منتشر شود، آرامش، صفا، معنویت و عشق را به آنجا خواهد کشاند.

به امید روزی که جهان سرمست نام و یاد مولایمان شود.




طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: سه شنبه های مهدوی، بیاد امام زمان علیه السلام، مهدویت،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 16 مهر 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

رفتن به بیمارستان و همدم شدن با پرسنل اونجا، ، برکات زیادی داشت. یکی از برکاتش این بود که دکترهمتی، یا همون محسن جون خودمون، منو با چند نفر از خیرین عرصه سلامت آشنا کرد. قرار بود بعد از ظهر، با یکی‌شون که خیلی مشتاق بود برای حوزه سلامت و درمان، یه خونه وقف کنه، جلسه داشته باشیم و چندتا پیشنهاد برای وقف بهش ارائه کنم.

  نماز که تموم شد، یکی از نمازگزارها، که از بیمارهای بخش جراحی بود و با ویلچر، خودش رو به نماز جماعت رسونده بود، میخواست از در نمازخونه بیرون بره که رفتم پیشش. یه نگاه به پله های بیرون نمازخونه کردم و یه نگاه به ویلچر اون بنده خدا و بهش گفتم: از این در چه‌جوری تونستید بیایید تو؟ با یه لحنی که سرشار از آرامش بود، گفت: سخت بود ولی به لطف خدا، دوستان کمک کردن و توفیق شد بیام نماز جماعت. موقع بیرون رفتن، ویلچرش رو گرفتم و با کمک یکی از پرستارها، به سختی از پله ها بردیمش پایین. خیلی تشکر و ابراز محبت کرد. من هم مرام گذاشتم هدایت ویلچر رو به عهده گرفتم و تا بخش رسوندمش. وارد بخش که شدیم، دیدم یه صدای آه و ناله ای که بوی دعوا می داد، به گوش می خورد. صدای یک جوان بود که به خاطر تصادف تو اون بخش بستری بود. با موتور تصادف کرده بود. از چند ناحیه دچار شکستگی شده بود و با اینکه عمل شده بود ولی به خاطر دردهایی که داشت مدام آه و ناله می کرد. الان داشت با یکی از پرستارها کَل‌کَل می کرد که چرا مسکن قوی تر به من نمی‌زنید. موقعی که رسیدیم کنار تخت دوست ویلچریم و خواستم کمکش کنم بره رو تختش، تازه فهمیدم، بنده خدا چه دردی کشیده تا پایین اومده و الان هم چه مصیبتی کشید تا دوباره بره سرجاش. هرچند اصلا به رو خودش نیاورد. رفتم پیش همون جوان ناله کن بخش. بعد ازاینکه سلام و احوالپرسی کردم، رو به من کرد و گفت: حاج آقا، آخه من چه گناهی کردم که باید این بلا سرم بیاد، این همه آدم چرا من فقط باید تصادف بکنم، هرچی سنگه مال پای لنگه و ...



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: رمان، مستند داستانی، کمک به دیگران، خدمت به بیماران، وقف برای بیماران،
نوشته شده در تاریخ جمعه 22 شهریور 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

طبق معمول آماده شدم که برم بیمارستان. سوار اتوبوس که شدم، یه صندلی خالی پیدا کردم و رفتم نشستم. تا نشستم به بغل دستم سلام کردم و این سلام کردنه، باعث شد سر حرف وابشه. چندتا سوال داشت که پرسید. اونقدر گرم صحبت شدیم که سر ایستگاهی که باید پیاده می شدم، دلم نیومد بحث رو نیم کاره بذارم و برم. البته دلشوره دیر رسیدن رو هم داشتم. دلم نمی خواست سر قراری که دارم دیر برسم. خدا رو خوش نمیاد، کسایی که منتظرت هستن رو معطل کنی، خودش یه نوع حق الناسه، مردم هم هر کی برای خودشون هزارتا کار و گرفتاری دارن.

 خلاصه پیاده شدم و باقی مسیر رو با تاکسی رفتم که از قضا، تو ترافیک گیر کردم. راننده هم که آدم فرزی بود، قبل از اینکه بین ماشین ها، گیر بیفته، سریع پیچید تو یه فرعی و راهش رو ادامه داد، غافل از اینکه من باید از همین خیابون می رفتم. مجبور شدم وسط راه پیاده بشم و از یه خیابون فرعی، با سرعت خودم رو برسونم. مسیر جدیدی بود و تو این چند وقتی که بیمارستان می رفتم، این خیابون رو ندیده بودم. در ضلع شرقی بیمارستان، خیابون خلوت و آرامی بود، اما یه جورایی فرق داشت. تو پیاده رو کنار بیمارستان، چندتا چادر مسافرتی برپا بود. تو یکی از چادر ها یه زن و مرد میانسال، تو یکی دیگه هم یه مرد جوان با یه دختربچه چهارپنج ساله. کنار خیابون هم چندتا ماشین با پلاک شهرستان پارک بود که از پتو و سایل توی ماشین می شد فهمید که مسافرند و غریب.

15-6-12-161919photo_2015-06-12_15-33-07.jpg

خیلی دلم می خواست برم با یکی از اینهایی که تو چادر نشستن بپرسم اینجا چکار می کنن.

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: داستان درباره وقف، رمان مستند، وقف همراه سرا، خدمت به بیماران،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 مرداد 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

اگر می‌خواهی زیباترین صحنه‌های عالم را ببینی باید زاویه دیدت را روی موج خوبی‌ها تنظیم کنی. اینکه چه چیزی ببینی، بستگی به نوع نگاه خودمان دارد. طبیعی است کسی که عینک سیاه به چشم زده همه جا را تیره می‌بیند. بعضی تا اسم بیمارستان، به گوششان می‌خورد، بدبختی و درد و بیچارگی‌اش را می‌بینند و بعضی دیگر، سلامتی  و زندگی دوباره را. برخی نیز که نگاه ویژه‌تری دارند، رفت و آمد ملائکه خدا را می‌بییند که نوید رحمت الهی برای بیماران، و تمامی دست اندرکاران خدمت به آنها را ، به ارمغان آورده‌اند. با این نگاه، بیمارستان، بهشت است که زیباترین زیبایی‌ها را می‌توان دید. وقتی هم بیمارستان را بهشت ببینی، برای مریض، تحمل درد شیرین، برای همراه خدمت به بیمار، دل انگیز، برای طبیب، پرستار و خادمان این عرصه، خدمتی عاشقانه و مقدس، و برای عیادت کنندگان، عبادتی شیرین می شود.

بعد از نماز، آقامحسن، خیلی اصرار کرد نهار پیشش بمونم. ولی چون عجله داشتم شرمنده‌اش شدم و خدا حافظی کردم که بروم. دم درِ خروجی بیمارستان، چشمم به یه بنده خدایی افتاد که روی ویلچر نشسته بود. با اندامی نحیف و لاغر، و معلوم بود نمیتونه راحت بشینه و داره درد میکشه. کنارش هم دوتا ساک و یه جفت عصا گذاشته شده بود. کنارش که رسیدم سلام کردم. خیلی مودبانه و گرم جواب سلاممو داد. بعد از احوالپرسی گفتم: بلا دور باشه، چی شده اینجا اومدی؟

- بلا نبینی حاجی ، لَگنم رو عمل کردم، امروز مرخص شدم.

-خوب به سلامتی خدا را شکر. پس چرا اینجایی؟

-پیگیر گرفتن بلیطیم، جور بشه میخوایم بریم.

-بلیطِ چی؟ همراهت کیه؟

-خانمم پیشمه. رفته زنگ بزنه ترمینال بلیط بگیره برای شهرستان

-با لگن عمل شده مگه میتونی اتوبوس سوار بشی؟ داغونت میکنه، اذیت میشی. با آمبولانس چرا نمیری؟




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: خدمت به دیگران، داستان، رمان، مستند داستانی، خدمت به بیمار، داستان درباره وقف،
نوشته شده در تاریخ جمعه 30 فروردین 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


قیام منجی بشریت و ظهور موعود مهربان؛ امری قطعی و حتمی است که امیدواریم در عصر حاضر و زمان حیات ما، اتفاق بفیتد و همگی، آن بهار زندگی را درک کنیم. اما آنچه مسلم است این است که جامعه باید آمادگی لازم را برای حضور در آن بهشت موعود داشته باشند. بهشتی که در آن همگان باهم برابر و برادر هستند. ثروتمند به دنبال فقیری می گردد تا به او صدقه دهد، انفاق و بخشش کند، اما کسی را نمی یابد.

تقدیر خداوند مهربان نیز برآن است تا مقدمات ظهور یکی پس از دیگری مهیا و جامعه اسلامی مشق انتظار و تمرین زمان ظهور را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارد. ظهور حضرت مهدی ارواحنافداه، همانند پازلی است که تمام قطعات آن یکی پس از دیگری باید چیده شود تا آن شیرین‌ترین اتفاق جهان به وقوع بپیوندد. حضور همگانی عاشقان خاندان وحی در موعد اربعین و بذل و بخشش‌های کریمانه در این مسیر، یک درس کلاس انتظار بود و حضور جوانان مدافع حرم، در راه پاسداری از ارزش‌های والای اسلامی و انسانی، و تقدیم جان شیرین خویش در این مسیر ملکوتی، درسی دیگر.

بذل و بخشش جان و مال در مسیر اهل بیت علیهم السلام، به یک فرهنگ تبدیل گشت. فرهنگی که همگان به آن افتخار می کنند و آرزوی بودن در آن مسیر را دارند. اما این پایان کلاس انتظار نیست. خدمت عاشقانه به مردم و تلاش برای رفع گرفتاری‌های آنان نیز باید به یک فرهنگ و حرکت عمومی تبدیل می گشت، که این سیل اخیر این فرصت را فراهم نمود. سیلی که در استان‌های گلستان، لرستان و خوزستان و دیگر نقاط کشورمان به وقوع پیوست، اگر چه، دردآور بود و مصیبت‌ها و سختی‌های فراوانی برای هموطنان عزیزمان به بار آورد، اما در پس این حقیقت تلخ، واقعیتی شیرین رُخ نشان داد و آن سیلِ مهربانی بود که نه تنها از جای جای کشورمان، بلکه حتی از کشورهای همسایه نیز این سیل مهربان به راه افتاد و گرد و غبار غم و غصه را از چهره زیبای شهرهای سیل زده، زدود.




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: خدمت به سیلزدگان، نشانه های ظهور، پازل ظهور،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 12 اسفند 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

همه زندگی‌مان را مدیون امام زمان علیه‌السلام هستیم.

برای همین باید تمام روزها و لحظه‌هایمان بیادش بوده، او را حاضر و ناظر خود بدانیم و برای کسب رضایت آن حضرت تلاش کنیم.

اما بیایید برای اینکه فراموشش نکنیم، هرماه با مولایمان قراری بگذاریم،

به نام قرار دوازدهم.

روز دوازدهم هرماه‌مان را وقف امام زمان علیه‌السلام نموده و برایش کاری کنیم.

در این روز از سویی، یک ماه گذشته خود را مرور کنیم و ببینیم برای مولایمان چه کرده‌ایم و چه مقدار به یادش بوده‌ایم.

از سوی دیگر نیز، برای اینکه ماه پیشِ رویمان رنگ و بوی مهدوی بگیرد، برنامه‌ای بریزیم و با صاحب‌مان عهدی تازه ببندیم.

 

# قرار دوازدهم

آدرس کانال قرار دوازدهم در پیام رسان های؛ سروش، بله و ایتا:

@gharare12





طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: انتظار، وقفِ امام زمان، ارتباط با امام زمان، قرار ملاقات،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 12 اسفند 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()



در آستانه امتحان ظهور قرار گرفته ایم. اینکه چند روزِ دیگر تا آن روز موعود مانده، نمی‌دانیم اما بسیار نزدیک است. برای همین باید خودمان را آماده کنیم، تا بتوانیم به یاری مولایمان بشتابیم و در صف یاران امام زمان علیه السلام قرار بگیریم. وگرنه خدایی ناکرده...

در این مسیر، شرط اول قدم آن است که مجنون باشی. مجنون هم که باشی، دلت می خواهد عطرِ نام و یاد محبوبت را همه جا منتشر کنی!

برای این کار، بیاییم با خودمان یک قراری بگذاریم؛ قراری به یاد امام دوازدهم، به نام قرارِ دوازدهم.
روز دوازدهم هرماه را وقف آن عزیز غایب از نظر نموده، و برایش کاری کنیم، خدمتی انجام دهیم، دلی را شاد نماییم! ببینیم آقا که بیاید چه کاری می خواهد انجام دهد، ما پیش قدم شویم. باشد که ان‌شاءالله تمام روزها و ساعاتمان وقف ایشان گردد
.

به عنوان نمونه، یکی از این کارها را می توان انجام داد:

- درباره شخصیت امام زمان علیه السلام مطالعه کنیم و عاشقانه از فضائل آن حضرت و وظایف منتظرانش بگوییم،خواه در جمع خانواده،دوستان و همکاران، خواه در فضای مجازی،پیامک و...

- روز دوازدهم، به نیت سلامتی امام زمان علیه السلام نذری پخش کنیم، به نیازمندان صدقه و به عزیزان هدیه بدهیم و به همنوعان کمک کنیم و...

- روز دوازدهم هیئت خانوادگی، مهمانی فامیلی و یا یک دورهمی خانوادگی با یاد و دعا برای تعجیل در فرج آن حضرت برگزار کنیم

- بخشی از درآمد و کار خود را در روز دوازدهم به امام زمان علیه السلام اختصاص دهیم،دکتر باشیم یا راننده، کاسب باشیم یا کارگر و...

- کمک به مظلومان، حمایت مادی و معنوی از جبهه مقاومت و مبارزه با استکبار به نیابت از امام زمان علیه السلام

- زیارت امامزادگان، قبور شهدا به نیابت از امام زمان علیه السلام

- و...

یادمان باشد!
روز قیامت، هرکس دنباله رو امام خود خواهد بود. اینجا دنبالش نباشیم، آنجا هم نیستیم
...

شما را به قرار دوازدهم در پیام رسان های؛ سروش، بله و ایتا دعوت می کنیم. آدرس@gharare12



طبقه بندی: اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: منتظر واقعی امام زمان، راه کسب محبت امام زمان علیه السلام، ارتباط با امام زمان علیه السلام، هموار کردن مسیر ظهور،
نوشته شده در تاریخ شنبه 29 دی 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


یکی از مولفه‌های قدرت یک کشور، جمعیت آن است. قوام و دوام هر کشوری هم به جمعیت و مردم آن است. هر چه جمعیت کشوری جوان‌تر باشد، نشاط و شادابی، سرزندگی و امید به زندگی نیز به تبع آن بیشتر می‌گردد. کشور عزیزمان ایران، اکنون کشوری قدرتمند در سطح منطقه و جهان است، که هیچ قدرتی توان و جرأت تهدیدش را هم ندارد، امروزه با خطری جدی روبروست. خطری که نه از بیرون ، بلکه از درون آن را تهدید می‌کند. آن خطر نیز، چیزی نیست جز کاهش جمعیت جوان کشور که می‌بایست این خطر را جدی گرفت و برای آن فکری اساسی نمود.

متاسفانه در برهه‌ای از زمان، فرهنگ غلط فرزند کمتر، زندگی بهتر، ترویج شد و این مساله اکنون به یک بحرانی خطرناک درآمده که اگر برای آن چاره‌ای اندیشیده نشود، می‌تواند کشور عزیزمان را به لبه پرتگاه کهنسالی بکشاند.

کاهش رشد جمعیتی که امروز شاهد آن هستیم را اگر بخواهیم ریشه‌یابی کنیم، می توان آن را در سه مساله خلاصه نمود؛ اول؛ باور غلط به فرهنگ تک فرزندی یا خانواده کم جمعیت، دوم؛ بیماری‌های مرتبط با ناباروی و نازایی، سوم، مشکلات اقتصادی و فقر.

حال که ریشه عدم رشد جمعیت در این سه مساله است، می‌بایست برای آن کاری کرد. دلسوزان، وطن دوستان و عاشقان این مرزوبوم، باید برای این مشکلات راه چاره‌ای بیندیشند و نسخه‌ای ارائه دهند.

البته باید دقت نمود که مساله کاهش میزان جمعیت، مساله و مشکلی برای یک مقطع نیست، مساله‌ای است که می‌بایست برای همیشه مد نظر بوده و برای مقابله با آن برنامه و راهکار ارائه نمود.

در این خصوص 




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: وقف و فرزندآوری، وقف برای ازدیاد نسل، وقف برای مبارزه با پیری جمعیت،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 آبان 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


خورشید هر روز صبح، از شرق کشور، از جوار حرم مطهر امام رضا علیه السلام، طلوع می‌کند و نورش را بر سرمان می تاباند تا هر روز ولی نعمتمان، امام رضا علیه السلام و ریزه خواری درگاهش را به ما یادآوری کند. نوکری و خدمت به آستان مقدس امام رضا علیه السلام، آنقدر بزرگ و ارزشمند است که همه عاشقان و شیفتگانش، منتظر و مشتاق این افتخار بزرگ هستند. خدا را شکر این امکان برای همه مهیاست. همه می توانند خادم این آستان مقدس شوند. اما قبل از آنکه بخواهیم ناممان را در زمره خادمان آن امام مهربان بنویسیم، یادمان باشد که هر زمان و هرجایی که باشیم و هر کاری برای امام رضا علیه السلام انجام بدهیم، آن امام مهربان می‌بیند، زیر دَین کسی نمی ماند و چندین برابرش را هم جبران می کند. برای همین خادمی آن حضرت، منحصر در  حرم آن امام و در مشهد مقدس نیست، بلکه تمام عالم حرم ایشان است. هر جا که باشیم می توانیم خود را در حرمش ببینیم و افتخار خادمی‌اش را داشته باشیم. برای خادمی حضرتش کافی است بسم الله بگوییم و با اذن حضرتش، دلمان را به پنجره فولاد حرمش گره بزنیم و شروع کنیم. برای اینکار می توان بیاد و نام حضرتش روز هشتم هر ماه‌مان را وقف امام هشتم علیه السلام کنیم و در آن روز برای آن امام مهربان کاری کنیم. در مسیر خدمت به آستان قدس رضوی نیز، کارهای زیادی می توان انجام داد.

می توان، غذای روز هشتم هر ماه به عشق و یاد امام هشتم علیه السلام تهیه و خانواده خود را مهمان غذای حضرت نمود. اصلا مهمانی‌های خانوادگی را در روز هشتم ماه برگزار کنیم، عشقمان را جار بزنیم و به همه بگوییم که مهمان امام رئوفمان هستند. یا می شود در این روز هیئت و مجلس ذکر اهل بیت علیهم السلام گرفت و فامیل و اطرافیان را دعوت به مجلس امام رضا علیه السلام نمود.

  روز هشتم هر ماه، 



ادامه مطلب
طبقه بندی: اوصاف شیعیان،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: خادم حرم امام رضا شوید، پیوستن به خادم های آستان،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 2 خرداد 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

ماه مبارک رمضان تنها یک ماهِ پرهیز و دست کشیدن نیست، فرصتی طلایی است برای دوستی و نزدیکی به خداوند مهربان. کلاس معرفت است که اگر از آن بهره مناسب گرفت شود، هرسال معرفت و تقوای انسان را یک کلاس و سطح بالاتر می برد.  یکی از وسیله هایی که در این ماه شریف باعث بالارفتن سطح معرفت می شود، دعاهایی است که در این ماه وارد شده است. البته باید دقت کرد که دعاهای وارد شده تنها برای خواندن و گریستن نیست، خودش یک متن درسی است که می تواند کودک نوپا را تا عالی ترین سطوح انسانیت راهنمایی کند.

البته باید دقت کرد انسان اگر دعا کند و در مسیر درخواستی که از خدا می کند حرکت نکند، نباید توقع استجابت دعایش را داشته باشد. درست مثل لقمان حکیم که وقتی اربابش به گفت گندم بکارد جو کاشت و پس از اعتراض اربابش به او پاسخ داد: دعا می کنم گندم در بیاید. اربابش نیز وقتی اعتراض کرد که نمی شود در جوابش گفت چطور تو کار خیری انجام نمی دهی و توقع داری با دعا به بهشت بروی! و اینچنین او را متوجه لزوم حرکت در مسیر دعایش نمود.

دعا ظاهرش لفظ و کلمه است اما در واقع راه میانبر رسیدن به خدا و شیوه صحیح بندگی را به انسان می آموزد. نمونه‌اش همین


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: خدمت به اموات، وقف برای گذشتگان، قدم برداشتن در مسیر دعا،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

روزی خواهد آمد و کلمه جشن و سرور برای همگان معنا می شود. از یُمنِ قدوم مبارکش حتی پرندگان‌ و ماهیان‌ دریاها جشن‌ می‌گیرند و شادمان‌ می‌ کنند. جوشیدن واقعی چشمه‌ساران‌ را همه می بینند و برکت زمین در محصول دادن‌ چندین‌ برابر را همگان نظاره‌ می‌كند. زندگی آنچنان شیرین و لذت‌بخش می‌شود که زندگان‌ آرزو می‌كنند كه‌ ای كاش‌ امواتشان‌ زنده‌ بودند و آرامش‌ حقیقی‌ و زندگی با صفای الهی را می‌دیدند. ظهورش مشکل گشای بشریت تسلای درد درمندان و گرفتاران تمام عالم است.

روز ولادت آن موعود مهربان، را باید جشن گرفت. و این جشن بهانه‌ای است برای یاد او، برای این که بدانیم آخرین حجت حق در راه است و باید منتظر آمدنش باشیم. این انتظار فرج نیز، آنقدر ارزشمند و مقدس است که


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: وظایف منتظران، انتظار فرج، انتظار چیست؟، چگونه منتظر باشیم؟،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 آبان 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

امام زمان علیه السلام آنقدر امت خویش را دوست می دارد که لحظه ای از یاد آنان غافل نیست. خودش فرموده است: إِنّا غَیْرُ مُهْمِلینَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسینَ لِذِكْرِكُمْ... ما در رعایت حال شما كوتاهى نمى‌كنیم و یاد شما را از خاطر نبرده‌ایم، كه اگر جز این بود گرفتارى‌ها به شما روى مى‌آورد و دشمنان، شما را ریشه كن مى‌كردند. از خدا بترسید و ما را پشتیبانى كنید. حال که این گونه است بی وفایی است که روزی بر ما بگذرد و از آن عزیز غایب از نظر یادی نکنیم.

از این رو می بایست نام و یاد آن امام مهربان را تا آنجا که می توانیم ترویج و عطر خوش گل نرگس را به شامه همه برسانیم.

برای این هدف کارهای زیادی می توان انجام داد. یکی از آن کارها که هزینه چندانی ندارد اما اثری بزرگ و شگفت دارد، این است که لحظه هایی که خود و دیگران منتظر آسانسور و یا در آسانسور و منتظر رسیدن به مقصدیم، را با نام و یاد امام زمان علیه السلام سپری کرده و این این لحظات را خرج آن محبوب غایب از نظر کنیم. می توانیم دست نوشته ای را با صلوات شمار در آسانسور منزل و یا محل کار نصب کنیم تا هر که گذرش به آنجا می افتد، این لحظات خود را وقف مولایمان کند. چه بسا کسی با این کار دلش با یاد مولایمان روشن شود و از گناهی منصرف شود و یا به سوی کار خیری هدایت شود. پشت درب ورودی واحدمان نیز می توانیم چنین کاری کنیم. تا هروقت می خواهیم پا به خانه خود بگذاریم با نام و یاد ولی نعمت مان باشد. با عطر دل انگیز حضرت مهدی علیه السلام درب منزلمان گشوده شود و هر که می خواهد به داخل خانه آید معطر به چنین عطری شده باشد.







طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: وقف آسانسور برای امام زمان علیه السلام، لحظه های مهدوی، طرح لحظه های انتظار،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 خرداد 1396 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

غذا از نیازهای اولیه و لازمه حیات و زندگانی است و اگر به موقع، به مقدار کافی و با کیفیت لازم به انسان نرسد، سلامتش را به خطر انداخته و حتی از هستی ساقطش می کند. برای همین است که اطعام و غذا دادن در پیشگاه خداوند مهربان، از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است. تا آنجا که امام صادق علیه السلام فرمود: هركه مسلمانى را غذا دهد تا سیر شود، از پاداش آخرت او جز پروردگار جهانیان، هیچ كس حتى فرشته مقرّب و پیامبر مرسل، خبر ندارد. در مقابل نیز بی توجهی به اطعام گرسنگان عامل برانگیخته شدن خشم الهی می گردد. تا جایی که قرآن مجید، علت جهنمی شدن عده ای را پس از اقامه نکردن نماز، غذا ندادن به بینوایان برشمردهاست. آنجا که بهشتیان از مجرمان گرفتار در جهنم  می پرسند: ما سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ چه چیز شما را روانه دوزخ كرد؟ و آنها پاسخ می دهند:  قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِینَ‏ گویند: ما از نمازگزاران نبودیم. و افراد مسكین را اطعام نمى‌كردیم[1]. با این بیان هرکس می خواهد، به رضوان الهی دست یابد، خود را محبوب خدا نموده و از اجر بی حساب اطعام بهره مند شود، می بایست کمر همت بسته و برای برآوردن این نیاز اولیه محرومان قدم بردارد.





ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: وقف برای اطعام نیازمندان، وقف و سلامت،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات