تبلیغات
نسیمی از آسمان - مطالب فضائل اخلاقی
نسیمی از آسمان
دست‌نوشته‌ها و دل‌مشغولی‌های حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ جمعه 30 فروردین 1398 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


قیام منجی بشریت و ظهور موعود مهربان؛ امری قطعی و حتمی است که امیدواریم در عصر حاضر و زمان حیات ما، اتفاق بفیتد و همگی، آن بهار زندگی را درک کنیم. اما آنچه مسلم است این است که جامعه باید آمادگی لازم را برای حضور در آن بهشت موعود داشته باشند. بهشتی که در آن همگان باهم برابر و برادر هستند. ثروتمند به دنبال فقیری می گردد تا به او صدقه دهد، انفاق و بخشش کند، اما کسی را نمی یابد.

تقدیر خداوند مهربان نیز برآن است تا مقدمات ظهور یکی پس از دیگری مهیا و جامعه اسلامی مشق انتظار و تمرین زمان ظهور را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارد. ظهور حضرت مهدی ارواحنافداه، همانند پازلی است که تمام قطعات آن یکی پس از دیگری باید چیده شود تا آن شیرین‌ترین اتفاق جهان به وقوع بپیوندد. حضور همگانی عاشقان خاندان وحی در موعد اربعین و بذل و بخشش‌های کریمانه در این مسیر، یک درس کلاس انتظار بود و حضور جوانان مدافع حرم، در راه پاسداری از ارزش‌های والای اسلامی و انسانی، و تقدیم جان شیرین خویش در این مسیر ملکوتی، درسی دیگر.

بذل و بخشش جان و مال در مسیر اهل بیت علیهم السلام، به یک فرهنگ تبدیل گشت. فرهنگی که همگان به آن افتخار می کنند و آرزوی بودن در آن مسیر را دارند. اما این پایان کلاس انتظار نیست. خدمت عاشقانه به مردم و تلاش برای رفع گرفتاری‌های آنان نیز باید به یک فرهنگ و حرکت عمومی تبدیل می گشت، که این سیل اخیر این فرصت را فراهم نمود. سیلی که در استان‌های گلستان، لرستان و خوزستان و دیگر نقاط کشورمان به وقوع پیوست، اگر چه، دردآور بود و مصیبت‌ها و سختی‌های فراوانی برای هموطنان عزیزمان به بار آورد، اما در پس این حقیقت تلخ، واقعیتی شیرین رُخ نشان داد و آن سیلِ مهربانی بود که نه تنها از جای جای کشورمان، بلکه حتی از کشورهای همسایه نیز این سیل مهربان به راه افتاد و گرد و غبار غم و غصه را از چهره زیبای شهرهای سیل زده، زدود.




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: خدمت به سیلزدگان، نشانه های ظهور، پازل ظهور،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 12 اسفند 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()



در آستانه امتحان ظهور قرار گرفته ایم. اینکه چند روزِ دیگر تا آن روز موعود مانده، نمی‌دانیم اما بسیار نزدیک است. برای همین باید خودمان را آماده کنیم، تا بتوانیم به یاری مولایمان بشتابیم و در صف یاران امام زمان علیه السلام قرار بگیریم. وگرنه خدایی ناکرده...

در این مسیر، شرط اول قدم آن است که مجنون باشی. مجنون هم که باشی، دلت می خواهد عطرِ نام و یاد محبوبت را همه جا منتشر کنی!

برای این کار، بیاییم با خودمان یک قراری بگذاریم؛ قراری به یاد امام دوازدهم، به نام قرارِ دوازدهم.
روز دوازدهم هرماه را وقف آن عزیز غایب از نظر نموده، و برایش کاری کنیم، خدمتی انجام دهیم، دلی را شاد نماییم! ببینیم آقا که بیاید چه کاری می خواهد انجام دهد، ما پیش قدم شویم. باشد که ان‌شاءالله تمام روزها و ساعاتمان وقف ایشان گردد
.

به عنوان نمونه، یکی از این کارها را می توان انجام داد:

- درباره شخصیت امام زمان علیه السلام مطالعه کنیم و عاشقانه از فضائل آن حضرت و وظایف منتظرانش بگوییم،خواه در جمع خانواده،دوستان و همکاران، خواه در فضای مجازی،پیامک و...

- روز دوازدهم، به نیت سلامتی امام زمان علیه السلام نذری پخش کنیم، به نیازمندان صدقه و به عزیزان هدیه بدهیم و به همنوعان کمک کنیم و...

- روز دوازدهم هیئت خانوادگی، مهمانی فامیلی و یا یک دورهمی خانوادگی با یاد و دعا برای تعجیل در فرج آن حضرت برگزار کنیم

- بخشی از درآمد و کار خود را در روز دوازدهم به امام زمان علیه السلام اختصاص دهیم،دکتر باشیم یا راننده، کاسب باشیم یا کارگر و...

- کمک به مظلومان، حمایت مادی و معنوی از جبهه مقاومت و مبارزه با استکبار به نیابت از امام زمان علیه السلام

- زیارت امامزادگان، قبور شهدا به نیابت از امام زمان علیه السلام

- و...

یادمان باشد!
روز قیامت، هرکس دنباله رو امام خود خواهد بود. اینجا دنبالش نباشیم، آنجا هم نیستیم
...

شما را به قرار دوازدهم در پیام رسان های؛ سروش، بله و ایتا دعوت می کنیم. آدرس@gharare12



طبقه بندی: اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: منتظر واقعی امام زمان، راه کسب محبت امام زمان علیه السلام، ارتباط با امام زمان علیه السلام، هموار کردن مسیر ظهور،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 9 خرداد 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

معمولا در مهمانی های بزرگ، نزدیکان و آشنایان  به کمک و یاری صاحبخانه می روند که رسم خوب و پسندیده ای است. حالا تصور کنید صاحبخانه شخصیتی بزرگ و گرامی باشد، آنجاست که دیگر عشق و علاقه نیز بیشتر می شود و مهمانان عاشقانه به کمک صاحبخانه می شتابد، سفره را از دست او می گیرد و برای خدمت به دیگر مهمانان سر از پا نمی‌شناسد.

بزرگترین مهمانی عالم ماه مبارک رمضان است که میزبانش هم خداوند متعال، که بزرگتر از او در تصور هم نمی گنجد.  این ماه برای آنان که می خواهند به خدای مهربان خود نزدیکتر شوندند فرصتی طلایی است تا به کمک مولایشان رفته  و توفیق کارکردن برای خدا و خدمت کردن به مهمانان خداوند مهربان را به دست آورند.

راه یاری نمودن خداوند را هم می توان در دعاهای این ماه پیدا نمود. نمونه اش همین دعای مشهور ماه مبارک که بعد از نمازها می خوانیم:

... اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِیرٍ اللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ...



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: اطعام گرسنگان، اطعام فقرا، وقف برای اطعام فقرا،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 2 خرداد 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

ماه مبارک رمضان تنها یک ماهِ پرهیز و دست کشیدن نیست، فرصتی طلایی است برای دوستی و نزدیکی به خداوند مهربان. کلاس معرفت است که اگر از آن بهره مناسب گرفت شود، هرسال معرفت و تقوای انسان را یک کلاس و سطح بالاتر می برد.  یکی از وسیله هایی که در این ماه شریف باعث بالارفتن سطح معرفت می شود، دعاهایی است که در این ماه وارد شده است. البته باید دقت کرد که دعاهای وارد شده تنها برای خواندن و گریستن نیست، خودش یک متن درسی است که می تواند کودک نوپا را تا عالی ترین سطوح انسانیت راهنمایی کند.

البته باید دقت کرد انسان اگر دعا کند و در مسیر درخواستی که از خدا می کند حرکت نکند، نباید توقع استجابت دعایش را داشته باشد. درست مثل لقمان حکیم که وقتی اربابش به گفت گندم بکارد جو کاشت و پس از اعتراض اربابش به او پاسخ داد: دعا می کنم گندم در بیاید. اربابش نیز وقتی اعتراض کرد که نمی شود در جوابش گفت چطور تو کار خیری انجام نمی دهی و توقع داری با دعا به بهشت بروی! و اینچنین او را متوجه لزوم حرکت در مسیر دعایش نمود.

دعا ظاهرش لفظ و کلمه است اما در واقع راه میانبر رسیدن به خدا و شیوه صحیح بندگی را به انسان می آموزد. نمونه‌اش همین


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: خدمت به اموات، وقف برای گذشتگان، قدم برداشتن در مسیر دعا،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

روزی خواهد آمد و کلمه جشن و سرور برای همگان معنا می شود. از یُمنِ قدوم مبارکش حتی پرندگان‌ و ماهیان‌ دریاها جشن‌ می‌گیرند و شادمان‌ می‌ کنند. جوشیدن واقعی چشمه‌ساران‌ را همه می بینند و برکت زمین در محصول دادن‌ چندین‌ برابر را همگان نظاره‌ می‌كند. زندگی آنچنان شیرین و لذت‌بخش می‌شود که زندگان‌ آرزو می‌كنند كه‌ ای كاش‌ امواتشان‌ زنده‌ بودند و آرامش‌ حقیقی‌ و زندگی با صفای الهی را می‌دیدند. ظهورش مشکل گشای بشریت تسلای درد درمندان و گرفتاران تمام عالم است.

روز ولادت آن موعود مهربان، را باید جشن گرفت. و این جشن بهانه‌ای است برای یاد او، برای این که بدانیم آخرین حجت حق در راه است و باید منتظر آمدنش باشیم. این انتظار فرج نیز، آنقدر ارزشمند و مقدس است که


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: وظایف منتظران، انتظار فرج، انتظار چیست؟، چگونه منتظر باشیم؟،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 3 اسفند 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

پیامبران وانبیاء الهی، چنان در عشق پروردگار غرق بودند که غیر از او را نمی دیدند و غیر از خواست او خواهش دیگری نداشتند. خدوند مهربان نیز به آنها عشق ورزیده و آنها را به عنوان جانشینان خود برگزیده و مورد عنایت و محبت خاص خود قرار داده است. خداوند متعال آنقدر دوستشان دارد که آثار و نشانه‌های آنان را نیز، محترم شمرده و برای آن ارزش قائل است.

صندوقی که حضرت موسی علیه السلام، پس از تولد در آن قرار گرفت و به رود نیل انداخته شد نمونه ای از آن است. پروردگار عالم این صندوق را در نظر مردم چنان رفعتی بخشید که وقتی طالوت به فرماندهی لشگر توحید منصوب شد، قرآن کریم علامت و نشانه­ی شایستگی حكم­فرمائی او را آوردن صندوقی بیان می­دارد كه از قداست خاصی نزد بنی اسرائیل برخوردار بوده و به آن تبرك می­جستند.[1] و اینگونه لیاقت فرماندهی طالوت که چوپانی فقیر بود و بسیاری از مردم با فرماندهی او مخالف بودند، به یُمن آن صندوق برای همگان ثابت شد و دلهایشان نسبت به این انتصاب آرام گردید. و اینچنین قرآن کریم آن صندوق را محترم و مایه آرامش الهی دانسته است.

پیراهن حضرت یوسف علیه السلام نیز قصه دیگری از این عنایت و محبت ویژه خداست. آنجا که پیراهنش را برای پدرش می فرستد و حضرت یعقوب علیه السلام که خود از انبیاء الهی بود با تبرک جستن به آن شفا گرفته و بینایی خود را به دست می آورد.[2]

آری خداوند متعال اینگونه پیامبران و فرستادگانش را عزیز و محترم می شمارد. البته مقام پیامبران یکسان نیست و خداوند بعضی را بر بعضی دیگر برتری داده است. «وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلَی بَعْضٍ»[3] مقام و منزلت هر کدام هم که بالاتر باشد، ارزشمندی آثار و نشانه هایش نیز بالاتر خواهد بود.

در میان تمام پیامبران الهی، پیامبر اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله، بهترین و برترین پیامبر الهی بوده و اگر ایشان نمی بود اصلا خداوند متعال زمین و آسمانی را خلق نمی کرد[4]. حال که اینگونه است نشانه ها و آثار آن حضرت از تمام آثار انبیاء پیشین برتر و ارزشمندتر است. مخصوصا اینکه این آثار گرانبها بازتاب و پرتوی از خورشید درخشان همان کوثری باشند که خداوند متعال نوید آن را به پیامبرش داده باشد.

با این بیان مقام ومنزلت امامزادگان جلیل القدر به خوبی معلوم می گردد. چرا که این بزرگواران؛




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: مقام و جایگاه امامزادگان، دلیل قرآنی توسل به امامزادگان، فلسفه و چرایی زیارت امامزادگان، آثار زیارت،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 24 شهریور 1395 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()



قدر زندگی و زیستن در دنیا را کسانی می دانند که دستشان از دنیا کوتاه شده است. آنها بهتر از دیگران می فهمند که دنیا مزرعه آخرت است یعنی چه؟ لحظه مرگ که فرا می‌رسد، پرده های غفلت کنار می رود و آن هنگام است که معلوم می شود آن طرف چه خبر است! آنجاست که بسیاری انگشت حسرت بر دهان گذاشته و آرزو می کنند که ای کاش به دنیا باز گردند تا گذشته خویش را جبران کنند. به التماس می افتند و عاجزانه از خداوند می خواهند که اجازه دهد برای فرصت کوتاهی هم که شده، به دنیا برگردند و عمل صالحی انجام دهند و خود را از عذاب‌های اخروی نجات دهند. اما چه سود؟! که راهی برای بازگشت به دنیا وجود ندارد.

نمایش و ترسیم لحظات آغازین سفر مسافران آخرت، خیلی عبرت‌آموز است. اصلا کلاس سطح بالای معرفت است. خیلی مهم، جالب و سرنوشت‌ساز است که بدانیم؛ در آن لحظات حساس که مُردگان آرزو و درخواست زندگی دوباره می کنند، زندگی را برای چه می خواهند، حسرت انجام چه کاری را می خورند و چه کاری برایشان مهم جلوه نموده که اگر دوباره به دنیا بازگردند آن را انجام می دهند؟

کارگردان دانا و مهربان عالم، این صحنه را در قرآن مجید به تصویر کشیده است. آنجا که فرمود: وَ أَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَکُم مِّن قَبْلِ أَن یَأْتىَ أَحَدَکُمُ الْمَوْت فَیَقُولَ رَب لَوْ لا أَخَّرْتَنى إِلى أَجَلٍ قَرِیبٍ فَأَصدَّقَ وَ أَکُن مِّنَ الصلِحِینَ، 


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  فضائل اخلاقی،  برکرانه اقیانوس(پرتویی از قرآن)، 
برچسب ها: فضیلت صدقه، ارزش انفاق، اهمیت وقف،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 10 آبان 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

دهه محرم با تمام حزن و اندوهش گذشت اما درسهایش ابدی و همیشگی است. کلاس کربلا و عاشورا تمام شدنی نیست.

کربلا و عاشورا، اقیانوس عمیقی است که هر کس به اندازه معرفت و ظرفیت خود از آن بهره می‌برد. در این بین، برخی غواص می‌شوند و مروارید و مرجان به دست می‌آورند، و برخی ماهی‌مرده ساحل شده و عده‌ای نیز مگس.
 برخی که نگاهی عمیق و عزمی راسخ دارند به اعماق این اقیانوس رفته و از زیبایی‌های آن لذت برده و درس می‌گیرند. زیبایی‌هایی همچون ایثار، فداکاری، استقامت و پایداری در راه دین، از‌خودگذشگی، خداخواهی، توحید ناب، اسلام مجسم، مبارزه با ظلم و ستم، شهادت، عشق، شور و شعف، بصیرت، وفا، ولایت‌مداری و هزاران هزار گوهر دیگر را مشاهده نموده و از آن سرمشق می‌گیرند. البته در این میان، عده‌ای که توان و شور و شوقی مضاعف دارند پا را از این گوهرها فراتر نموده تا خالق و پدیدآورنده ارزش‌های کربلا، یعنی امام حسین (علیه السلام) را مشاهده نموده و سرمشق زندگی خود را از وجود نورانی ایشان بگیرند. کربلا قبله عاشقی آنان بوده و با ندای لبیک یا حسین، احرام عشق بسته و گرد وجود امام عاشقان طواف می‌کنند.
اما یزیدیان زمان و دشمنان کنونی سالار شهیدان، تاب و توان دیدن این عشق بازی را ندارند. نمی‌توانند  توجه و گرایش آزادی‌خواهان و احرار عالم به اقیانوس کربلا را ببینند. از این رو، برآنند تا از جلوه‌های این قبله عاشقان کاسته، این زیبایی‌ها را وارونه نشان داده و با هزار مکر و دغل، دل‌های عاشقان را از دیدن صحنه‌ها، درس‌ها و عبرت‌های عاشورا منحرف نمایند.

برای همین گاهی با سلاح تحریف وارد میدان مبارزه با عاشورا می‌شوند و گاهی با ابزار تردید. گاهی با سلاح میکروبی شبهه، حمله می کنند و گاهی با تخریب وارد می‌شوند.

در این راه پلیدشان از هر وسیله‌ای که بتوانند بهره می‌گیرند. حتی گاهی با فریب و تظاهر می‌آیند و محبان و عاشقان کربلا را مُهره خود می‌کنند. عده‌ای را ناخواسته تور می‌کنند و آنگونه که خود می‌خواهند در راه مقاصد شومشان، از آنان بهره می‌گیرند. کسانی که می‌توانند زینت و زیبایی این دریای بیکران باشند را، به ماهیانی مرده و متعفن تبدیل و آنها را به ساحل انداخته تا نظرها را از دیدن زیبایی‌های عاشورا منحرف ساخته و برای زائران این آستان مشغولیت بسازند.

ماهی‌مرده دام یزیدیان، گاهی کسانی هستند که با تزیین و شعار نویسی‌های خلاف فرهنگ و ادب عاشورایی بر روی ماشین‌های خود، به جولان در کوی و برزن این شهر و دیار می‌پردازند و گاهی با پخش نوحه‌های نامتعارف و آهنگ‌های نامناسب و بلند نمودن صدای آن، آسایش و معنویت را از دیگران سلب می‌کنند.
گاهی ملعبه و مترسک دشمنان، زنان و دخترکانی هستند که با هزار رنگ و لعاب، با پوشش‌های زننده و سبک، به خیابان‌ها ریخته و به تماشای گروه‌ها و دسته‌جات عزاداری می‌پردازند. غافل از اینکه، دانسته یا ندانسته، خواسته یا ناخواسته بازیچه یزدیان شده‌اند تا دلها را از عشق به سالار شهیدان منحرف کنند و صفا و معنویت حسینی را به بزمِ عیش و نوشِ یزدی تبدیل کنند.




ادامه مطلب
طبقه بندی: رذائل اخلاقی،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آسیب های عزاداری، آسیب شناسی محرم،
نوشته شده در تاریخ شنبه 13 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

انسان موجودی اجتماعی است. به شدّت نیازمند ارتباط  صمیمی با دیگران و داشتن انیس و مونسی است که در کنار او آرامش یابد. از این رو از تنهایی می‌گریزد و وحشت از تنهایی یکی از نگرانی‌ها و دغدغه‌های او به شمار رفته و برای فرار از آن به تشکیل خانواده، فرزند، تحکیم روابط خویشاوندی و برقراری رابطه دوستی پناه می‌برد. حتی یکی از علت‌های ترس از مرگ نیز همین وحشتِ تنهایی و بی‌کسی است که در ادعیه نیز به آن اشاره شده است.

اما باید توجه نمود که خانواده و دوستان، همیشه در کنار انسان نیستند تا بتواند با مجالست با آنان به آرامش برسد. برای همین کسی که از تنهایی وحشت دارد، باید از این افراد پا را فراتر نهد و مونس و آرام‌بخشی کاراتر از دیگران پیدا کند پیدا کند.

راه پیدا نمودن آرام‌بخشِ جان را هم امیرمومنان علی علیه السلام بیان نموده و فرمود:

مَنْ تَسلّی بالکُتُبِ لَمْ تَفُتْهُ سَلْوَه




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آرامش در پناه قرآن، آثار اُنس با قرآن، قرآن درمانی، وقف برای قرآن،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

دنیا مسافرخانه وآدمی‌زاد مسافر غریبی است که باید به سوی اصل و ریشه‌اش یعنی خداوند متعال برگردد. اما در مسیر رسیدن به سوی حق، گاهی گناهان مانع حرکت می‌شوند و گاهی قرار گرفتن در مسیرهای صعب‌العبور توان رفتن را از انسان می‌گیرد.

البته خداوند مهربان که در اوج بی‌نیازی است، خودش بیش از هرکس منتظر بازگشت بندگانش بوده و برای همین، اسباب و وسایل فراوانی را برای تسریع و سهولت حرکت آنان، سر راهشان قرارداده است. یکی از آن وسایل، آموختن قرآن کریم است که هم سبب‌ساز است و هم، سبب‌سوز. هم سبب حرکت می‌شود و هم عوامل توقف را از بین می‌برد. هم عامل شوق، حرکت و امید است و هم وسیله‌ای است برای پاک کردن گناهان، که همچون غل و زنجیر به پای طالب حق می‌پیچد و او را از حرکت باز می‌دارد.

آموختن قرآن کریم وسیله‌ای است که با تمسک به آن مسیر حرکت به سوی خداوند برای همگان آسان و میسور می‌شود. قرآن‌آموزی آنقدر ارزشمند است که امام صادق علیه السلام فرمود:

من تعلّم منه حرفاً ظاهراً کتب الله له عشر حَسَنات و محا عنه عشَر سیّئات و رفع له عشر درجات. 1

اگر كسى از قرآن یك حرف بیاموزد، خداوند براى او ده حسنه مى‌نویسد، و ده گناه از او مى‌بخشد، و ده درجه او را بالا مى‌برد، فرمود: نمى‌گویم ، در مقابل هر آیه ، بلكه در مقابل هر حرفى مانند «باء» یا «تاء» یا همانند آنها.

آری خداوند متعال، آموختن کلامش را آنقدر دوست دارد که حتی


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آثار قرآن آموزی، وقف برای قرآن، یادگیری قرآن،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 13 اسفند 1393 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

وقتی از کودکی، برده‌ای و یا کارگری، خطایی سر می‌زند که باعث ناراحتی بزرگتر، سرپرست و یا کارفرمایش می‌شود، برای آشتی به دنبال واسطه‌ای می‌رود. دست به دامان کسی می‌شود که حرفش خریدار داشته باشد. سراغ کسی می‌رود که حرفش زمین زده نشود. دست توسل به دامان کسی می‌زند تا بیاید و از اربابش طلب عفو و بخشش نماید.  چرا که متوسل شدن به فردی آبرومند، راهی نجاتبخش است که هم در امور دنیا گره‌گشاست و هم در امور آخرت.

همه ما بنده خدا و در معرض خطر آلودگی به گناه هستیم. ارتکاب هر گناهی نیز، خط فاصله‌ای است بین ما و خدا که اینچنین عامل دوری از پروردگارمان می‌شود. اینجاست که می‌بایست با توبه و انابه، به آبرومندی متوسل شویم که واسطه بخشش ما در پیشگاه پروردگارمان باشد. باید دست به دامان کسی شویم که برایمان استغفار کند و واسطه آشتی ما با مولایمان شود.

خدای مهربان نیز، که بندگانش را دوست دارد و عاشقانه به انتظار بازگشت گنهکاران نشسته است، خودش پیش‌دستی کرده و شفیعانی را برای واسطه آشتی و تقرب به خودش قرار داده است. راه را نشان داده و فرموده: «به سوی من با واسطه بیایید»[1]عزیزترین بندگانش -که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و اهل بیت او هستند - را هم، واسطه قرار داده تا با توسل به آن بزرگواران، راه بازگشت به سوی خودش را به روی بندگانش بگشاید.

از طرفی نیز، همه می‌دانند که مادر، کانون مهربانی و عطوفت است. خدا هم مقام او را گرامی داشته و زیر پایش را با بهشت فرش کرده است. چه زیبا گفته‌اند که دعای مادر مستجاب است. آنهم چه مادری! مادری که


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آثار زیارت، زیارت امام حسین علیه السلام، دعای حضرت زهرا علیهاالسلام،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 3 اسفند 1393 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

 

وقتی در لابلای صفحات تاریخ، مظلومیت مولایمان امیرمومنان علی علیه‌السلام خوانده و یا از دیگران شنیده می‌شود، بغض چنان گلو را فشار می‌دهد که نفس به شماره می‌افتد.

اینجاست که هرکس عشق امیرمومنان را در دل دارد آرزو می‌کند؛ ای کاش در زمان امیرمومنان علی علیه‌السلام می‌بودم تا به یاری حضرتش می‌شتافتم و برای کمک به ایشان جان را فدایش می‌نمودم.

به راستی آیا می‌شود هنوز هم امام علی علیه‌السلام را پس از گذشت سال‌ها یاری نمود؟

هرکس به دنبال شیوه‌ای برای یاری نمودن مولایش است بسم الله بیاید و به راهی که امام علی علیه‌السلام خودش پیش روی شیعیان و دوستانش گذاشته توجه کند که فرمود:

َاعینُونی بِوَرعٍ و اِجتهاد و عِفهٍ و سَداد [1]

 



ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: راه یاری كردن امام، درخواست امام علی علیه السلام از شیعیان، ویژگی شیعیان،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 دی 1393 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

روز سخت و طاقت‌فرسایی است. قیامت آنقدر وحشتناک است که کوه‌ها با تمام عظمتشان کم می‌آورند و همانند پشم‌های زده‌شده می‌گردند. [1] آسمان آبی مانند فلز گداخته می‌شود [2]

روز وانفساست؛ هر کسی آنچنان به خود مشغول و گرفتار است که نه تنها،خویشاوندی سراغ خویشاوند خود را هرگز نمی‌گیرد، حتی از نزدیک‌ترین‌ها و عزیزانش هم فرار می‌کند. پدر و مادر از فرزند، فرزند از پدر و مادر و همسر فرار می‌کند. [3]

 عذاب‌های آن روز آنقدر سخت و جانفرساست که تنها آرزوی انسان گناهکار رهایى از عذاب است و برای این کار با کمال میل حاضر می‌شود حتی عزیزترین‌هایش را هم فدا کند. آرزو می‌کند بتواند پسران، همسر، برادر، خویشاوندان و تمام مردم روی زمین را تقدیم کند تا در امان باشد و نجات پیدا کند. [4]

صحنه‌های قیامت آنقدر وحشتناک است که مادران شیرده اگر آن را ببینند با تمام مهر و عطوفتی که به نوزاد خویش دارند، او را رها کرده و فرار می‌کنند. آنچنان ترسی به جان انسان‌ها می‌اندازد که مردم گیج و منگ می‌شوند و مستانه به این طرف و آن طرف می‌روند. [5] سختی آن روز به حدی است که حتی کودکان را هم پیر می‌کند. [6]

امیرمؤمنان علی علیه‏السلام در باره این روز می‏فرماید: قیامت روزی است که خداوند همه انسان‏های گذشته و آینده را برای رسیدگی دقیق حساب و رسیدن به پاداش اعمال، گرد آورد. پس همه فروتنانه به پاخیزند، در حالی که عرق از سر و رویشان وکنار دهانشان جاری است و زمین زیر پایشان لرزان است. نیکوحال‏ترین آنان کسی است که جای گذاشتن دو پایش را پیدا کند یا جایی برای آسوده ماندن بیابد. [7]

اما در آن روز پرالتهاب به کجا باید پناه برد و چگونه می‌توان سرپناهی پیدا نمود و چه کسانی سرپناه دارند؟



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آثار صدقه، وقف و قیامت، سایه ای در قیامت،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 16 مهر 1393 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


عید هرچه بزرگتر باشد، شور و شادی و شعفش نیز بیشتر است. طبیعی است هر كسی در بزرگترین عید زندگانی‌اش، بهترین جشن‌ها را بگیرد، بیشترین خرج‌ها را نموده و بهترین عیدی‌ها و هدیه‌ها را تقدیم كند.

اما به راستی کدام عید از همه عیدها بالاتر است تا بهترین مراسم‌ها، مهمانی‌ها و جشن‌هایمان را در آن روز برگزار کنیم؟

بهتر است پاسخ را از پیامبر عظیم‌الشان خود که قرآن او را اسوه و الگوی بشریت معرفی کرده بشنویم که فرمود: بالاترین عید امت من غدیرخم است.1

آری غدیر_ روزی که حتی ملائک خدا در آسمان به جشن و سرور می‌پردازند - بزرگترین عید امت اسلامی است و هرکس خود را امت رسول خدا صلی الله علیه وآله می‌داند باید بزرگترین عیدش را غدیر دانسته و به گونه‌ای رفتار کند که همگان بزرگ شمردن این عید را در گفتار و رفتارش مشاهده کنند.

از این رو امت اسلامی می‌بایست، برای اثبات وفاداری به خاتم پیامبران، این روز را از همه روزهای دیگر بیشتر دوست داشته، با شور و نشاط مضاعفی بوده و چندین برابر اعیاد دیگر به این روز پرداخته و قدرش را بدانند.

اصلا عیدغدیر، فراتر از امت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است. آنقدر عظیم است كه امام صادق علیه‌السلام فرمود:

روز غدیرخم عید بزرگ خداست، خدا پیامبرى مبعوث نكرده، مگر اینكه این روز را عید گرفته و عظمت آن را شناخته است.2

برای همین است که اهل بیت علیهم‌السلام توصیه کرده‌اند؛ در این روز به امور مادی خانه و خانواده خود توسعه و به دیگران بخشش و انفاق و عیدی بدهید.3 این کار خیلی هم ارزش دارد تا آنجا که امام صادق علیه‌السلام فرمود: بخشش یك درهم به برادران با ایمان و اهل معرفت، در روز عید غدیر برابر با بخشش هزار درهم است، بنابراین در این روز به برادرانت انفاق كن و هر مرد و زن مؤمن را شاد گردان.4

چه خوب است نقطه شروع سالمان، روز تکمیل شدن دین، روز عیدغدیر باشد تا با تمسک به ولایت و مِهر امیرمومنان علی علیه‌السلام زندگی یک سال خود را رقم بزنیم. حیف است که دَم از محبت مولای متقیان بزنیم، اما عیدِ بزرگِ ما، عید انتخاب و انتصاب الهیِ مولایمان به ولایت و امامت نباشد.

حال که اینگونه است

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی،  در محضر خوبان (سیره اهل بیت)، 
برچسب ها: فضیلت روز عیدغدیر، وقف و غدیر، بزرگداشت روز عیدغدیر،
نوشته شده در تاریخ شنبه 1 شهریور 1393 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

 

محبوب و عزیز شدن را همه دوست دارند. همه علاقه دارند دوست داشتنی و مورد توجه باشد. میل به دوستی و محبت در سرشت همه وجود دارد. محبت و دلبستگی، عشق و دلدادگی از ویژگی‌های انسان است . انسان ذاتا همراه با عشق و محبت آفریده شده است. اما اینکه خود را به چه کسی نزدیک کنیم، چه کسی ما را دوست داشته باشد و به دوستی و محبت چه کسی دل خوش کنیم، بستگی به همت و افق نگاه خودمان دارد.

در عشق و دلدادگی باید پایبند کسی شد و به کسی دل‌خوش نمود که اولا از همه بهتر باشد، از همه سر باشد. در خوبی ها و حُسن و کمالات، بهتر از او نباشد تا کس دیگری دل انسان را به سمت خود متوجه نکند. باید به سراغ کسی رفت که بیشترین بهره را از کمالاتی مثل علم، قدرت، ثروت، محبت و مهربانی، فناناپذیری و همیشگی، بخشش و کرم، و... داشته باشد. تا محبوب او شدن بیشترین‌ها را نصیب انسان کند. ثانیا دوستی و محبتش همیشگی باشد تا انسان را از این دلدادگی و دلسپاری پشیمان نکند. با این وصف به خوبی روشن می شود که بیشترین کمال و جمال را خداوند مهربان دارد که خودش خالق تمام زیبایی‌هاست. هر کمال و زیبایی که تصور شود، قطره و کمتر از یک قطره از زیبایی‌های اوست. زیباترین زیبایی‌های عالم، تنها سایه‌ای بسیار کمرنگ از زیبایی‌های خداست که در زمین تجلی نموده است. با این بیان، محبت به خدا یعنی کمال طلبی بی‌نهایت. یعنی متصل شدن به منبع تمام کمالات و زیبایی‌ها. محبت به خدای مهربان، یعنی ارتباط با منبع و سرچشمه‌ای که هیچ وقت زوال و تمام شدن در کارش نیست. عشق به خدایک طرفه نیست که منجر به دلمردگی و افسردگی شود. اگر کسی یک قدم به سمتش برود او ده‌ها و صدها گام به سویش بر می‌دارد و چندین برابر محبت می‌کند. محبت او فوق تمام محبت‌ها و اساسی‌ترین و شیرین‌ترین آنهاست. کسی است که محبوبش را لحظه‌ای تنها نمی‌گذارد و همیشه همراه و همراز اوست. معشوقی است که به عاشقانش عشق می‌ورزد.

اما چگونه می‌توان خود را محبوب خدا و مورد توجه خاص پروردگار عالم نمود؟! راه این کار را هم خودش فراروی بندگان قرار داده و فرموده:



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: وقف برای دارو ودرمان، وقف وسلامتی، خدمت به خلق خدا، راه محبوبِ خدا شدن،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.