تبلیغات
نسیمی از آسمان - چه کسانی خدا را مسخره می‌کنند!
نسیمی از آسمان
دست‌نوشته‌ها و دل‌مشغولی‌های حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شخصیت وجودی هرکسی که بالاتر باشد، حرمت و احترامش نیز بالاتر بوده و در مقابل بی‌احترامی به او نیز گناهش بزرگتر و قباحتش بیشتر خواهد بود.

همه ما پیامبراعظم صلی‌الله علیه‌وآله و اهل بیت گرامی او را دوست داشته و به آنها عشق می‌ورزیم. بر اساس همین عشق و محبت نیز، نسبت به آنان ادای احترام نموده و آنها را تا آنجا که می‌توانیم احترام گذاشته و حرمتشان را رعایت می‌کنیم. در مقابل، کوچکترین بی‌احترامی به آنان را، بر نمی‌تابیم و نمی‌توانیم حتی کمترین اهانت و هتک حرمت آنان را تحمل کنیم. نه تنها آن بزرگواران را احترام نموده بلکه حرم‌ها و اماکن منسوب به آنان، فرزندان و نوادگان آنان را نیز دوست داشته، احترام گذاشته و برایشان حرمت قائلیم. با این محبتی که نسبت به آنان داریم، دوستانشان را دوست داشته و دشمنانشان را نیز دشمن می‌دانیم. با هرکسی که بخواهد کوچکترین اهانت و بی‌احترامی نسبت به ساحت مقدس آنان روا دارد به شدت برخورد کرده و اگر لازم باشد جانمان را هم در این راه تقدیم می‌کنیم.

همه این محبت و احترامی که برای آن بزرگواران قائلیم به خاطر منزلت، جایگاه و ارزشی است که پیش خداوند متعال دارند. چرا که آنان  بندگان صالح و مطیع محض پروردگار عالم هستنند که مورد محبت و عشق او قرار گرفته‌اند.
با این بیان معلوم می‌شود که وقتی برای اولیاء الهی این همه احترام و حرمت قائل هستیم، برای خدای آنها بیاد به مراتب بیشتر و بهتر حرمت و احترام قائل شده و ساحت مقدس الهی را گرامی و محترم بشماریم.
اما متاسفانه و با کمال شرمساری فراوان، ممکن است غفلت و جهالت گریبانگیر بسیاری از ما و امثال ما، که خدا، پیامبر و اهل بیت او را دوست می‌داریم، شود و خدایی ناکرده ما را به وادی جهنمیِ بی‌احترامی به خدا و مسخره کردن پروردگار عالم بکشاند. شاید باور و پذیرش این سخن سخت باشد، اما وقتی

بدانیم که چگونه یک مسلمان و محب اهل بیت علیهم‌السلام ممکن است خدا را مسخره کند و بفهمیم مسخره کنندگان خداوند چه کسانی هستند، این مسئله را بهتر درک کرده و برای گرفتار نشدن به این منجلاب بیشتر دقت خواهیم نمود.
این خطر را امام رضا علیه السلام گوشزد نموده و در کلامی نورانی، استهزاء کنندگان پروردگار و شیوه مسخره نمودن حضرت حق را بیان و فرموده‌اند:

المُستَغفِرُ مِن ذَنبٍ ویَفعَلُهُ کَالمُستَهزئَ بربِّهِ

کسی که از گناهی استغفار می‌کند و باز آن را انجام می‌دهد، مانند کسی است که پروردگارش را ریشخند کند. [۱]
آری تکرار گناه، به استهزاء گرفتن پروردگار است. شاید شما هم دیده باشید، کودکی که از والدینش به خاطر نافرمانی کردن از آنها عذرخواهی می‌کند اما دوباره همان کارهای ناپسندش را تکرار می‌کند. اینجا دیگر عذرخواهی فرزند نه تنها ارزشی ندارد بلکه خود این عذرخواهی نوعی تمسخر به حساب آمده و باعث خشم بیشتر والدین او می‌گردد. یا مثل دانش‌آموزی که از معلمش عذرخواهی می‌کند ولی هیچ نشانه‌ای از پشیمانی و جبران گذشته‌اش در رفتار و کردارش مشاهده نمی‌شود. عذرخواهی‌اش، نه تنها فایده‌ای به حالش ندارد بلکه اوضاعش را هم وخیم‌تر می‌کند.

حال که اینگونه است، بیاییم از گناهان خود و استغفارهایی که کرده‌ایم، استغفاری واقعی کنیم و از  پروردگار مهربان توبه‌ای بدون بازگشت به سوی گناه، مسئلت نماییم.

اکنون که از زشتی و چگونگی تمسخر پروردگارمان آگاه شدیم، بیاییم هر چیزی که ما را به سوی گناه و شکستن توبه می‌کشاند را از خود کنیم. خواه خلق و خویی جهنمی باشد، یا دوستی ناباب، یا وسیله و ابزاری که ما را به سوی گناه سوق می‌‎دهد.

پی‌نوشت:
[۱]کافی : جلد 2 صفحه504

 




طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: استغفار، بازگشتاز گناه، درسی از امام رضا علیه السلام،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.