نسیمی از آسمان
دست‌نوشته‌ها و دل‌مشغولی‌های حسین ژولیده
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شیطان است دیگر، جز شیطنت، فریب، خدعه و نیرنگ انتظاری از او نمی‌رود. آرزویش گمراه کردن بندگان خداست و برای رسیدن به این خواسته‌اش، از هر راهی وارد می‌شود. برای هر کسی دامی پهن می‌کند تا او را شکار کند. البته به یک بار صید کردن هم اکتفا نمی‌کند. تا شکارش را از پا در نیاورد، دست بردار نیست. وقتی کسی را فریب داد و به گناهی کشاند، ول کن او نیست. باز هم دامی دیگر و همینطور دام پشت دام.
وقتی بتواند نقشه‌اش را روی کسی اجرا کند و او را به گناهی آلوده نموده و از صراط مستقیم به حاشیه بکشاند، دوباره تلاش می‌کند تا نیرنگ و نقشه دیگرش را اجرایی نماید که بسیار خطرناک هم هست. این فریبِ بعد از فریبش را گاهی طوری اجرا می‌کند که انسان اصلا متوجه نمی‌شود. از این رو، می‌بایست این خدعه‌اش را هم شناخت تا بتوان برای مقابله با آن چاره‌ای اندیشید. این نقشه شوم و فریبِ خطرناکش را امام جواد علیه السلام به خوبی برملا نموده و فرمودند:




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: توبه حقیقی، توبه واجب فوری، بازگشت به سوی خدا،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شخصیت وجودی هرکسی که بالاتر باشد، حرمت و احترامش نیز بالاتر بوده و در مقابل بی‌احترامی به او نیز گناهش بزرگتر و قباحتش بیشتر خواهد بود.

همه ما پیامبراعظم صلی‌الله علیه‌وآله و اهل بیت گرامی او را دوست داشته و به آنها عشق می‌ورزیم. بر اساس همین عشق و محبت نیز، نسبت به آنان ادای احترام نموده و آنها را تا آنجا که می‌توانیم احترام گذاشته و حرمتشان را رعایت می‌کنیم. در مقابل، کوچکترین بی‌احترامی به آنان را، بر نمی‌تابیم و نمی‌توانیم حتی کمترین اهانت و هتک حرمت آنان را تحمل کنیم. نه تنها آن بزرگواران را احترام نموده بلکه حرم‌ها و اماکن منسوب به آنان، فرزندان و نوادگان آنان را نیز دوست داشته، احترام گذاشته و برایشان حرمت قائلیم. با این محبتی که نسبت به آنان داریم، دوستانشان را دوست داشته و دشمنانشان را نیز دشمن می‌دانیم. با هرکسی که بخواهد کوچکترین اهانت و بی‌احترامی نسبت به ساحت مقدس آنان روا دارد به شدت برخورد کرده و اگر لازم باشد جانمان را هم در این راه تقدیم می‌کنیم.

همه این محبت و احترامی که برای آن بزرگواران قائلیم به خاطر منزلت، جایگاه و ارزشی است که پیش خداوند متعال دارند. چرا که آنان  بندگان صالح و مطیع محض پروردگار عالم هستنند که مورد محبت و عشق او قرار گرفته‌اند.
با این بیان معلوم می‌شود که وقتی برای اولیاء الهی این همه احترام و حرمت قائل هستیم، برای خدای آنها بیاد به مراتب بیشتر و بهتر حرمت و احترام قائل شده و ساحت مقدس الهی را گرامی و محترم بشماریم.
اما متاسفانه و با کمال شرمساری فراوان، ممکن است غفلت و جهالت گریبانگیر بسیاری از ما و امثال ما، که خدا، پیامبر و اهل بیت او را دوست می‌داریم، شود و خدایی ناکرده ما را به وادی جهنمیِ بی‌احترامی به خدا و مسخره کردن پروردگار عالم بکشاند. شاید باور و پذیرش این سخن سخت باشد، اما وقتی



ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: استغفار، بازگشتاز گناه، درسی از امام رضا علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 2 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

مسخره کردن و مسخره بازی درآوردن، از کارهای بسیار زشت و ناپسندی است که علاوه بر اینکه معارف اسلامی و آموزه‌های دینی از آن به شدت نهی کرده‌اند، هر عقل سالمی نیز بدی و قباحت آن را درک می‌کند.

هر انسان عاقل و خردمندی نیز، از دست انداختن، استهزاء و لودگی تنفر داشته و از آن دوری می‌جوید تا ضمن اینکه مراقب باشد آلوده این گناه خطرناک نشود، وقار و هیبت خود را هم حفظ کند.
البته مسخرگی، تنها به مسخره کردن دیگران اختصاص ندارد. گاهی انسان خودش را مسخره می‌کند. شاید باورش سخت باشد اما واقعیت دارد. برخی انسان‌ها هستند که می‌نشینند و خودشان را مسخره کرده و به ریش خود هم می‌خندند. اما اینکه اینها چه کسانی هستند و چگونه کسی خودش را مسخره می‌کند، بهتر است به کلام دلنشین امام رضا علیه السلام گوش بسپاریم که فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: دعا بدون عمل، توفیق خواستن، درسی از امام رضا علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمی‌زاد برای گذراندن زندگی خود، ناچار است با دنیا و اسباب مادی سروكار داشته باشد. گاهی این تعامل با امور مادی، چنان ذهن و دل وجان او را تحت تاثیر قرار داده و مشغول می‌سازد كه از واقعیت و حقیقت وجود خویش غافل می‌شود. فراموش می‌كند كه در حال گذر است. یادش می‌رود كه مسافری بیش نیست و باید به سوی سرای جاودان حركت كند. توجه نمی‌كند كه دنیا مزرعه‌ای بیش نیست و باید برای آخرت كار كند. یادش می‌رود كه در بازار دنیا، باید به اموری دست بزند كه او را به خدا نزدیك می‌كند. فكر و خیالش به همه چیز مشغول می‌شود، الا به خودش و به سرمایه گرانمایه عمر كه خداوند متعال به او عنایت نموده و بسان ابر گذرا، آن را از دست داده و با هر نفس کشیدنی گامی به سوی مرگ برمی دارد.

گاهی برخی افراد چنان درپی كار، امرار معاش و كسب ثروت برمی‌آیند كه هدف را با وسیله اشتباه می‌گیرند. فراموش می‌كنند كه ثروت برای آنهاست نه آنها برای ثروت. یادشان می‌رود كه كار می‌كنند تا زندگی راحت و خداپسندانه‌ای داشته باشند. گاهی آخرت را به كلی فراموش كرده و تنها به زمان در حال عبورِ دنیا دل خوش می‌كنند.
اینجاست كه فرصت مغتنم حضور


ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

عمر دراز و زندگی طولانی را همه دوست داشته و برای دست یافتن به آن، هر کاری از دستشان برآید انجام می‌دهند. طول عمر خواسته و آرزوی هرکسی است. برای همین نشانی آن را همه جا جستجو می‌کنند. گاهی دنبال رژیم غذایی مناسب می‌روند و با برنامه‌های غذایی ویژه، می‌خواهند بر طول عمر خود بیفزایند. گاهی نیز با برنامه‌ها و حرکات ورزشی، تندرستی را طلب می‌کنند. بعضی نیز، با تفریح و شادزیستن در پی افزایش مدت زندگی خود هستند. در هنگام بیماری هم، شتابان به سراغ طبیب و دارو رفته تا با معالجه بیماری، فاصله خود را با مرگ بیشتر کنند.

هر کدام از این کارها، خوب، پسندیده و لازم است. هر برنامه‌ای که به سلامتی، تندرستی و طول عمر انسان کمک کند، واجب و ضروری است، اما گاهی کسی هزار جور برنامه ریزی کرده و از خودش مراقبت می‌کند ولی مرگ از دریچه‌ای که فکرش را نمی‌کرد گریبانگیرش می‌شود. حتی گاهی خود همین کارها باعث مرگ برخی می شود. چه بسا دیده می‌شود کسی که برای طول عمر به ورزش پناه می برد و همان ورزش قاتلش شود. اینجاست که




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: افزایش عمر، صله رحم، راز زندگی،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 14 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

گاهی دیده می‌شود کسی که می‌خواهد به سفری برود، دوستان و اطرافیان به بدرقه او رفته و هر کسی به نحوی ابراز محبت و ارادت می‌کند.

 یکی، توشه راهی می‌آورد، آن دیگری پولی می‌دهد، آن یکی وسیله‌ای می‌آورد و آن دیگری از تفرجگاه‌های مسیر می‌گوید.

خلاصه هر کسی به شکلی مسافرش را تکریم و احترام می‌کند. اما در این بین، یهترین هدیه را کسی به داده که بیشترین استفاده و کاربرد را برای مسافر داشته باشد. باارزش‌ترین هدیه، گوشزد کردن عیب و نقص ماشینی است که میخواهند با آن به مسافرت بروند. چرا که اگر با وسیله معیوب به سفر روند، اگر خدا به آنها رحم کند و جان سالم به در برند، تمام لذت‌هایی که دنبالش بودند را از دست داده و تمام شیرینی‌های سفرشان همانند زهر تلخ می‌شود.

انسان مسافری است که باید مسیر خاک تا افلاک را به سلامت طی کند. این مسافر غریب، دوستان و بستگانی دارد که هر کدام به نوعی او را مورد توجه و محبت خویش قرار داده و تلاش می‌کنند محبوبیت خود راهم پیش او بیشتر کنند. در مسیر زندگی هرکسی به شکلی به انسان لطف می‌کند. طبیعی است که بهترین هدیه را بهترین برادر می‌دهد. اما به راستی در میان این جمع دوستان و برادران، کدام یک از همه عزیزتر و کدام هدیه از همه باارزش‌تر است ؟




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 3 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

هرمسلمانانِ معتقدی به کعبه عشق ورزیده، آن را دوست داشته و آرزوی زیارتش را در سر می‌پروراند و برای ادای احترام و طواف آن، حاضرند هم مشقت‌های سفر را به دوش کشند و هم مال قابل توجهی هزینه کنند. چرا که خانه حضرت حق و قبله عبادت مسلمین است. از این رو اگر گرد وغباری بر آن بنشیند، عاشقانه به غباررویی آن شتافته و خاک آن را طوطیای چشم خود می‌کنند.

البته باید دقت کرد که کعبه با تمام بزرگی و زیباییش، تنها خانه‌ای گلی است که منسوب به پروردگار و سنگ نشانی برای بندگی است که همه مسلمین رو به یک سو به عبادت برخیزند. اما خانه واقعی پروردگار عالم، جای دیگری است. خودش فرمود که: لا یَسَعُنی اَرْضِی وَلا سَمائی و لَكِنْ یَسَعُنی قَلْبُ عَبْدِی المُؤمِن[1] زمین و آسمانم گنجایش مرا ندارند ولى قلب بنده مؤمن من دارد. آری جایگاه اصلی خداوند متعال کعبه دل است نه کعبه گل. وقتی هم که گنجایش دل مومن از هر چیزی بیشتر باشد، احترام و حرمت آن نیز به مراتب بالاتر از کعبه خاکی خواهد بود.

اصلا دل حرم خداست که در وجود انسان به ودیعت گذاشته شده و برای همین است که ما را از دلدادگی به غیر حضرت دوست نهی کرده‌اند. دل اگر خانه خدا نشود، اضطراب، افسردگی، وحشت و هزار مشقت و سختی دیگر به سراغش می‌آید. چرا که خداوند متعال آرامش و وقار را به دل‌های مومن می‌فرستد. هُوَ الَّذی أَنزَلَ السَّكینَةَ فی قُلوبِ المُؤمِنینَ. [2]

در مقابل نیز، اگر کسی دلش بیمار شد، بیچاره می‌شود. هم نادان و نفهم می‌شود و هم بی‌ایمان. چرا که


ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: قرآن درمانی، پاک کننده دل، داروی دل،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 28 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

 

انسان هر چیزی را که دوست داشته باشد، آن را تزیین نموده و کاری می‌کند تا زیبا جلوه‌اش دهد. گرد و خاک از آن زدوده، تمیزش نموده و با هرچه که بتواند آن را زینت می دهد. برایش وقت گذاشته و از مالش نیز هزینه می‌کند. هم خودش از تزیین محبوبش لذت می‌برد و هم کاری می‌کند تا دیگران نیز از آن لذت برند.
در بین تمام دوست داشتنی‌ها، قرآن مجید یکی از آن بهترین‌هاست که سزاوار است مورد توجه، محبت و دوستی مسلمانان قرار گیرد. چرا که کلام خالق هستی، برترین سخن، راست ترین گفتار و رساترین پندها، بهار دل‌ها و چشمه‌های دانش است. پیمان خداوند با بندگانش، و منبع علم اولین وآخرین است.

اما چگونه می‌توان قرآنِ محبوب و دوست داشتنی را  زینت داد و اینگونه علاقه و محبت خود را به آن ابراز نمود. پاسخ را پیامبر رحمت صلی‌الله‌علیه‌وآله بیان نموده و فرمود:

 



ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  برکرانه اقیانوس(پرتویی از قرآن)، 
برچسب ها: زیباخوانی قرآن، روانخوانی قرآن،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 22 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

بیماری را باید قبل از اینکه کار از کار بگذرد و درمانش سخت و یا ناممکن شود مداوا نمود. هر درد و مرضی نیز ، علاج و درمانی داشته و هر دارویی هم، خاصیت خودش را دارد. بیماری نیز هرچه خطرناک‌تر و عوارض آن بیشتر و کشنده‌تر باشد، دارو و درمانش نیز ارزشمندتر می‌گردد.

بدترین درد و بیماری گناه است که هم بسیار خطرناک و متعفن است و هم، عوارضش بسیار زیاد و هلاک کننده است. دردِ گناه، چراغ عقل را کم سو و رفته رفته خاموش می‌کند تا جایی که صاحبش کوردل شود و راه را از چاه تشخیص ندهد و نتواند مسیرش را از جاده هلاکت به سوی بزرگراه سرسبز زندگی تغییر دهد. این بیماری به جان هرکس که بیفتد، روزگار خوش را از او گرفته و برایش آرامشی باقی نمی‌گذارد. چرا که گناه، لنجنزار متعفنی است که وقتی کسی گرفتارش شود، هر مقدار هم دلش را به عطر و بوی وسایل زندگی‌اش خوش کند، بازهم نمی‌تواند، از زندگی لذت لازم و واقعی را ببرد. مرض گناه چون با فطرت پاک انسان همخوانی ندارد، باعث می‌شود که بیماران این دردِ وحشتناک، روز به روز حالشان وخیم‌تر شده و در تضاد میان زلالی فطرت و لجنزار متعفن گناه، سلامت روحی و روانی خود را نیز از دست دهند. البته این تنها آثار سوء دنیایی این بیماری است. این درد گریبانگیر هرکس شود، رهایش نمی‌کند و آخرتش را هم خراب نموده و او را گرفتار عذاب‌ها و سختی‌های طاقت‌فرسای  آخرت می‌کند. گرفتاری‌های آن دنیا هم که با سختی‌های این دنیا اصلا قابل قیاس نیستند. به مراتب سخت‌تر و سنگین‌تر است.  برای همین باید از این درد به خدا پناه بُرد و برای درمان آن عجله نمود و بهترین دارو و درمان را برای آن به کار گرفت. نسخه علاج این درد را نیز طبیب دل‌ها، پیامبر رحمت صلّی‌الله‌علیه‌وآله برای بشریت پیچیده و فرمودند:




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  وقف، 
برچسب ها: معلم قرآن، آموزش قرآن،
نوشته شده در تاریخ شنبه 20 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمیزاد هم به صحبت کردن و همنشینی با دیگران علاقه دارد وهم، نیاز. این علاقه و نیاز به همسخنی با دیگران نیز، در زمان پیش‌آمدهای ناگوار و گرفتاری‌ها، خودش را بیشتر نشان داده و برای همین، تا شخصی دچار سختی و مشکلی می‌شود، سراغ کسی می رود که با او درددل نموده و خود را سبک کند. چرا که درددل کردن و سخن گفتن، گاهی آنچنان آرامش و تسلایی به انسان می‌دهد که هیچ داروی آرامبخشی نمی‌تواند انسان را اینچنین آرام کند.

البته و صد البته، اگر انسان بداند کسی را که مخاطب حرف‌هایش قرار داده، می‌تواند درکش کند، برایش کاری انجام دهد و گِرهی از مشکلاتش را باز کند، هم ذوق و شوق سخن گفتنش بیشتر می‌شود و هم آرامش و امیدش. برای همین باید به سراغ بهترین هم‌سخن رفت. بهترین همسخن نیز، خداوند مهربان است که هم، درد بنده‌هایش را می‌داند وهم درمانشان را. هم دوستشان دارد و هم راه صلاح و نجات را پیش روی آنان می‌گذارد. هم ستار است و راز انسان را فاش نمی‌کند و هم، غفار است و از سر تقصیر و گناهان او می‌گذرد. نه تنها از سخنان و درددل‌های بندگانش خسته نمی‌شود، بلکه لذت برده و خود عاشقانه به انتظار آنان می‌نشیند. گناهان و بدی‌های انسان را به رخ نکشیده و خیلی صمیمی به حرف‌های بنده‌اش گوش می‌کند.

حال که اینگونه است باید به سراغ آن یگانه محبوبِ مهربان رفت و او را به همکلامی خود انتخاب نمود. اما به راستی چگونه می‌توان با خدا سخن گفت. پاسخ را پیامبر رحمت صلی‌الله‌علیه‌وآله بیان نموده و فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: قرآن، قرائت قرآن، انس با قران،
نوشته شده در تاریخ شنبه 13 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

انسان موجودی اجتماعی است. به شدّت نیازمند ارتباط  صمیمی با دیگران و داشتن انیس و مونسی است که در کنار او آرامش یابد. از این رو از تنهایی می‌گریزد و وحشت از تنهایی یکی از نگرانی‌ها و دغدغه‌های او به شمار رفته و برای فرار از آن به تشکیل خانواده، فرزند، تحکیم روابط خویشاوندی و برقراری رابطه دوستی پناه می‌برد. حتی یکی از علت‌های ترس از مرگ نیز همین وحشتِ تنهایی و بی‌کسی است که در ادعیه نیز به آن اشاره شده است.

اما باید توجه نمود که خانواده و دوستان، همیشه در کنار انسان نیستند تا بتواند با مجالست با آنان به آرامش برسد. برای همین کسی که از تنهایی وحشت دارد، باید از این افراد پا را فراتر نهد و مونس و آرام‌بخشی کاراتر از دیگران پیدا کند پیدا کند.

راه پیدا نمودن آرام‌بخشِ جان را هم امیرمومنان علی علیه السلام بیان نموده و فرمود:

مَنْ تَسلّی بالکُتُبِ لَمْ تَفُتْهُ سَلْوَه




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آرامش در پناه قرآن، آثار اُنس با قرآن، قرآن درمانی، وقف برای قرآن،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()


درد و بیماری همیشه دل درد و سردرد و... نیست. گاهی درد یک بیماری اخلاقی است.  بیماری‌های روحی و دردهای اخلاقی به مراتب بدتر و خطرناک‌تر است. بیماری‌های جسمی، هر قدر خطرناک و کشنده هم باشند، دنیای انسان را به خطر می‌اندازند و کاری به آخرت او ندارند. وچه بسا بیماری و درد کشیدن در دنیا باعث عُلّو درجه و راحتی در آخرت و سرای دیگر شود. اما بیماری‌های اخلاقی و روحی، هم به دنیای انسان آسیب می‌رساند و هم به آخرت او. حتی گاهی آتش یك درد اخلاقی، از فرد فراتر رفته و یك خانواده، محله، شهر و كشور را به نابودی می‌كشاند. از این رو باید برای معالجه این امراض نیز، دارویی پیدا نمود تا قبل از حاد شدن، آن را درمان کرد. نشانی درمانگاه تخصصی درمان اینگونه دردها را، طبیب نفوس پیامبر اعظم صلى الله علیه‌و‌آله بیان نموده و فرمود :

علیكم بالقرآن فانه الشفاء النافع، و الدواء المبارك و عصمة لمن تمسك به، و نجاة لمن تبعه






ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  وقف، 
برچسب ها: قرائت قرآن، شفاخانه قرآن، وقف قرآنی،
نوشته شده در تاریخ شنبه 6 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شیطان پلید و خبیث به هر جا وارد شود، آنجا را نیز آلوده می‌کند. پایش که به هر خانه‌ای باز شود، آنجا را کثیف و متعفن می‌نماید. در هر منزلی که اتراق کند، بیکار نمی‌نشیند. مشغول یارگیری می‌شود تا در جهنم تنها نباشد. با هزار دوز و کلک، طرح دوستی ریخته، در پیِ فریب اهل خانه بر آمده و اگر خدا به دادشان نرسد بیچاره می شوند. دلش می‌خواهد تمام ساکنان خانه را به گناه بکشاند. شیطان رجیم، موجود پست و تاریکی است، که همخانه هرکس شود، نحسی و تاریکی‌اش همنشینانش را هم فراگرفته و باعث کوردلی آنان خواهد  شد. قرین هر کس شود، یاد و ذکر خدا را فراموش می‌کند، از خوبی‌ها و اعمال صالح جدا شده و در لجنزار گناه، معصیت و طغیان فرو خواهد رفت.
ابلیس ملعون، با تعفنی که دارد، به هر سرایی که پا بگذارد، مانع استشمام شمیم بهشت الهی می‌شود.
آلودگی‌اش باعث می‌شود ملائکه و فرشتگان الهی به آن خانه وارد نشده و در نتیجه جولانگاه عفریت‌ها شود. خانه‌ای هم که اینچنین شود، دیگر ساکنانش بوی خوشبختی و سعادت، آرامش و برکت و نور و بصیرت را به خود نخواهد دید.
حال که اینگونه است باید دست پیش گرفت و مانع ورود این دیو به خانه و کاشانه خود شد. باید دست به کاری زد تا آن ملعون به منزل و مأوای ما نزدیک هم نشود. باید حصاری محکم دور خود وخانواده خود کشید و راه آن ملعون را سد نمود. راه این کار را نیز دروازه شهر علم امام علی علیه‌السلام بیان نموده و فرمود:


ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  وقف، 
برچسب ها: فضیلت قرآن، اثار قرائت قرآن، وقف برای قرآن،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

دنیا مسافرخانه وآدمی‌زاد مسافر غریبی است که باید به سوی اصل و ریشه‌اش یعنی خداوند متعال برگردد. اما در مسیر رسیدن به سوی حق، گاهی گناهان مانع حرکت می‌شوند و گاهی قرار گرفتن در مسیرهای صعب‌العبور توان رفتن را از انسان می‌گیرد.

البته خداوند مهربان که در اوج بی‌نیازی است، خودش بیش از هرکس منتظر بازگشت بندگانش بوده و برای همین، اسباب و وسایل فراوانی را برای تسریع و سهولت حرکت آنان، سر راهشان قرارداده است. یکی از آن وسایل، آموختن قرآن کریم است که هم سبب‌ساز است و هم، سبب‌سوز. هم سبب حرکت می‌شود و هم عوامل توقف را از بین می‌برد. هم عامل شوق، حرکت و امید است و هم وسیله‌ای است برای پاک کردن گناهان، که همچون غل و زنجیر به پای طالب حق می‌پیچد و او را از حرکت باز می‌دارد.

آموختن قرآن کریم وسیله‌ای است که با تمسک به آن مسیر حرکت به سوی خداوند برای همگان آسان و میسور می‌شود. قرآن‌آموزی آنقدر ارزشمند است که امام صادق علیه السلام فرمود:

من تعلّم منه حرفاً ظاهراً کتب الله له عشر حَسَنات و محا عنه عشَر سیّئات و رفع له عشر درجات. 1

اگر كسى از قرآن یك حرف بیاموزد، خداوند براى او ده حسنه مى‌نویسد، و ده گناه از او مى‌بخشد، و ده درجه او را بالا مى‌برد، فرمود: نمى‌گویم ، در مقابل هر آیه ، بلكه در مقابل هر حرفى مانند «باء» یا «تاء» یا همانند آنها.

آری خداوند متعال، آموختن کلامش را آنقدر دوست دارد که حتی


ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آثار قرآن آموزی، وقف برای قرآن، یادگیری قرآن،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 28 خرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

سخن بسیار زیبایی گفته‌اند که همنشین از همنشین رنگ می‌گیرد. چرا که انسان خواه‌ناخواه از دیگران تاثیر می‌گیرد و بخش مهمی از افکار و صفات اخلاقی خود را از طریق همنشینی و انس پیداکردن، به دست می‌آورد.
دوستی و همنشینی یکی از مهمترین عوامل مختلفی است که در شکل گیری شخصیت انسان نقش ایفا می‌کنند. نقش این عامل در زندگی انسان آنچنان پررنگ  و مهم است که پیامبراعظم صلی‌الله علیه‌وآله فرمود: المرء علی دین اخیه فلینظر احدکم من یخالل. انسان بر دین و روش همنشین خود است، پس باید ببیند که با چه کسی دوست می‌شود. 1

از این رو انسان عاقل، باید در انتخاب دوست دقت کند که بهترین همدم را برای خود برگزیده و با بهترین‌ها همنشین و مأنوس شود. اما اینکه بهترین همنشینی کدام است، بهتر است پاسخ را از امیرمومنان علی علیه‌السلام بشنویم که فرمود:

ما جالَسَ هذَاالقُرآنَ اَحَدٌ الّا قامَ عَنهُ بِزِیادَةٍ اَو نُقصانِ؛ زِیادَةٍ فی هُدًی اَو نُفصانِ مِن عَمًی .

هیچ کس با این قرآن همنشین نشد، مگر آن که چون از نزد آن برخاست با فزونی و کاستی همراه بود؛ فزونی در هدایت، و کاستی ازکوردلی. 2

قرآن همنشینی است که هم دست مونس خود را گرفته و تا ساحل آرامش کشانده و هدایتش می‌کند و هم او را از بیماری‌ها و زشتی‌هایش رها ساخته و نقص‌ها و خلأهای وجودی‌اش را با نور خود پُر می‌کند.
ماه مبارک رمضان، که بهار قرآن است، فرصتی است برای شروع یک همنشینی آسمانی. باید قدر این فرصت را دانست و آن را نقطه شروع یک دوستی همیشگی نمود. همنشینی با قرآن هرچه بیشتر و عمیقتر باشد، طبعا بهره بیشتری نیز از آن برده می‌شود. از این رو باید تلاش نمود که این همنشینی تداوم یافته تا همیشه از نور هدایت قرآن استفاده و بهره برد.




ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: وقف برای قرآن، فضیلت قرآن، آثار قرائت قرآن،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic