تبلیغات
نسیمی از آسمان
نسیمی از آسمان
دست‌نوشته‌ها و دل‌مشغولی‌های حسین ژولیده

باید هم به حالشان غبطه خورد. مدافع حرم بودن، افتخاری است که نصیب هرکسی نمی شود. خوشا به سعادت مدافعان و شهدای حرم، که حکم سربازی و جانبازیشان را بانوی بزرگ مقاومت امضاء نموده است. پاسداری و شهادت در این راه، آرزوی دیرینه عاشقان حسین علیه‌السلام است. چرا که دفاع از حرم حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، دفاع از تمام ارزش‌های اسلامی است. دفاع از اسقامت، صبر، ایثار و جانفشانی در راه آرمانهاست. دفاع از پیام کربلاست.

امروز، که حرم مطهر بانوی بزرگ صبر و استقامت، نماد مقاومت و پایداری در برابر کفر و استکبار جهانی است، آماج حملات یزدیان زمان قرار گرفته و آرزوی دست نیافتنی تخریبش را در سر می پرورانند. غافل از اینکه، تمام شیفتگان حسین علیه السلام عاشق و آماده شهادت در راه پاسداری از این حرم شریف‌اند.

امروز مدافع حرم بودن، عنوانی است که مایه افتخار آزادگان عالم شده است. آرزوی پیوستن به خیل مدافعین حرم، دل و جان شیعیان را به خود مشغول کرده و برای یافتن چنین توفیقی سر از پا نمی شناسند.

 اما چه می توان کرد که نه امکان حضور تمام عاشقان در آن عرصه دفاع وجود دارد و نه توان رفتن برای همگان میسر است.

البته باید توجه نمود که


ادامه مطلب
طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: ثبت نام مدافعین حرم، راه های پیوستن به مدافعین حرم،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 11 بهمن 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

امام خمینی (رحمه الله علیه)، بزرگ مردی الهی بود که نمونه‌ای عینی را از انسانیت به نمایش گذاشت. مجسمه اخلاق اسلامی بود. خصوصیات او در رفتار، گفتار و تمام جوانب زندگی، چنان استثنایى و ممتاز و بى‏نظیر بود که هر آزاده‌ای را جذب خود نمود. در تمام عرصه‌ها همچون خورشیدی می‌درخشید و نمایشگری جامع و کامل از سیره عملی اهل بیت علیهم السلام بود که به تعبیر امام خامنه‌ای (حفظه الله) « حقاً و انصافاً پس از پیامبران خدا و اولیاى معصومین، با هیچ شخصیت دیگرى قابل مقایسه نبود»

با سلاح ایمان و چراغ بصیرت، پرده های ظلمت شاهنشاهی را کنار زده و کاخ استبداد را بر سر زورگویان خراب نمود. در میدان مبارزه و مجاهده، همچون فرمانده‌ای مقتدر و برای امتش، پدری مهربان و دلسوز بود. بنده‌ای بزرگ بود که افکار بلند او، چراغ راه امت هاست که پیروی از آن، راه روشن سعادت و به خدا رسیدن را فراروی آنان قرار می‌دهد.کلام عمیق او، ترجمه قرآن و برگرفته از کلام اهل بیت علیهم السلام بود.
برای همین است که دشمنان و بدخواهان انقلاب از نام و یاد امام خمینی
(ره) وحشت دارند و با هزار مکر و حیله درپی فراموش نمودن مکتب خمینی هستند.

ازاین رو، می‌بایست یاد و نام آن بزرگ مرد الهی، سیره و منش زندگانی آن انسان وارسته، برای همیشه میزان و چراغ راه قرار گرفته و زنده و پویا باقی بماند. باید هشیار بود و از این مکتب پاسداری نمود تا منحرفان و نااهلان نتوانند در راه امام تردیدی وارد و غباری بر افکار بلند او بنشانند.

برای ماندگار نمودن و ترویج مکتب امام روح الله (ره) ، باید کاری ماندگار و همیشگی انجام داد و چه کاری بهتر از وقف.



ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف برای ترویج فرهنگ امام خمینی، وقف برای نشر افکار حضرت امام،
نوشته شده در تاریخ شنبه 12 دی 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمی‌زاد یادگاری نوشتن را دوست دارد. گاهی روی نیمکت، گاهی روی دیوار، گاهی نوشتن نامی و گاهی برجای گذاشتن نشانی.

این کار ریشه در ذات انسان دارد.  حب به بقا و میل به جاودانگی در ذات و فطرت هر انسانی نهفته است. دوست دارد برای همیشه، وجود داشته باشد. تصور عدم و نبودن برای او مشکل است. از این رو، به سراغ هر چیزی که بتواند نام و نشانش را زنده نگه دارد، می رود.

این حب به بقا و میل به جاودانگی را خداوند متعال در وجود انسان نهاده تا با آن راه سعادت و خوشبختی را طی کند. وقتی هم که میل به بقا در دل انسان قرار داده شده است، باید به دیواری تکیه داد که همیشگی،باقی و ماندگار است.

 انسان روی هر دیواری که یادگاری بنویسد روزی خراب و ویران می شود. دیوار یادگاری برخی، شغل و موقعیت است. برخی دیگر روی دیوار شهرت و محبوبیت تکیه نموده، عده ای هم، دیوار یادگاریشان زن و فرزند است و برخی نیز، دوستان و مریدان. غافل ازاینکه همه آنها رو به ویرانی و فنا می‌روند. این مسئله حتمی است و هیچ شک و شبهه ای در آن نیست. خداوند متعال خودش فرموده: كُلُّ شَیْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: بودن بعد از نبودن، وقف یادگار ماندگار،
نوشته شده در تاریخ شنبه 5 دی 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

عشق و محبت به حرف نیست. به عمل است. و گرنه خیلی‌ها هستند که لاف عشق می‌زنند. وادی عشق خداوند هم، ملاک و میزانش عمل است. نمی‌شود دم از عشق و محبت خدا زد، اما عاشقانه پیگیر اوامرش نبود. محب واقعی کسی است که آرزویش امتثال امر مولایش بوده و در انجام کارهایی که پروردگارش را خشنود می‌کند سراز پا نشناسد.

اکنون هرکه در سر عشق خدایش را دارد بیاید که خداوند متعال به بندگانش پیام داده و آنان را به کار مهمی فراخوانده و فرموده است: وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى،در نیكوكارى و پرهیزگارى با یكدیگر همكارى كنید.
آری خداوند مهربان، از بندگانش خواسته است تا در انجام کارهای نیک و اعمال صالح، دست در دست هم گذاشته ومتحد،یکدل و یکرنگ شده و با مشارکت همدیگر، در تعاونی خداوند مهربان عضو شوند.
حال که قرار است، مومنین و عاشقان خدا، گِرد هم آیند و کاری جانانه انجام دهند، باید زرنگی نمود و بهترین ها را انتخاب نمود.

یکی از بهترین کارها که می‌توان با مشارکت همدیگر انجام داد وقف است. چرا که وقف، عمل صالحی است که ماندگار و همیشگی است. انجامش لحظه‌ای، اما آثارش می‌تواند تا ابد ادامه داشته باشد. کار خیر و نیکویی است، که همیشه جریان داشته و هر لحظه‌اش نیکوکاری است. اصلا برای لبیک به امر "وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ "خداوند متعال، چه کاری بهتر از وقف. وقف، لبیکی جاودان و ماندگار به اراده و خواست معشوق و امتثال همیشگی امر خداوند است. هر لحظه اطاعت کردن و انجام دادن امر خداست. لحظه به لحظه کارکردن برای خدا و خدایی زندگی کردن است.

وقف مشارکتی که در آن،

ادامه مطلب
طبقه بندی: وقف،  اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: مشارکت همگانی در وقف،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 10 آبان 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

دهه محرم با تمام حزن و اندوهش گذشت اما درسهایش ابدی و همیشگی است. کلاس کربلا و عاشورا تمام شدنی نیست.

کربلا و عاشورا، اقیانوس عمیقی است که هر کس به اندازه معرفت و ظرفیت خود از آن بهره می‌برد. در این بین، برخی غواص می‌شوند و مروارید و مرجان به دست می‌آورند، و برخی ماهی‌مرده ساحل شده و عده‌ای نیز مگس.
 برخی که نگاهی عمیق و عزمی راسخ دارند به اعماق این اقیانوس رفته و از زیبایی‌های آن لذت برده و درس می‌گیرند. زیبایی‌هایی همچون ایثار، فداکاری، استقامت و پایداری در راه دین، از‌خودگذشگی، خداخواهی، توحید ناب، اسلام مجسم، مبارزه با ظلم و ستم، شهادت، عشق، شور و شعف، بصیرت، وفا، ولایت‌مداری و هزاران هزار گوهر دیگر را مشاهده نموده و از آن سرمشق می‌گیرند. البته در این میان، عده‌ای که توان و شور و شوقی مضاعف دارند پا را از این گوهرها فراتر نموده تا خالق و پدیدآورنده ارزش‌های کربلا، یعنی امام حسین (علیه السلام) را مشاهده نموده و سرمشق زندگی خود را از وجود نورانی ایشان بگیرند. کربلا قبله عاشقی آنان بوده و با ندای لبیک یا حسین، احرام عشق بسته و گرد وجود امام عاشقان طواف می‌کنند.
اما یزیدیان زمان و دشمنان کنونی سالار شهیدان، تاب و توان دیدن این عشق بازی را ندارند. نمی‌توانند  توجه و گرایش آزادی‌خواهان و احرار عالم به اقیانوس کربلا را ببینند. از این رو، برآنند تا از جلوه‌های این قبله عاشقان کاسته، این زیبایی‌ها را وارونه نشان داده و با هزار مکر و دغل، دل‌های عاشقان را از دیدن صحنه‌ها، درس‌ها و عبرت‌های عاشورا منحرف نمایند.

برای همین گاهی با سلاح تحریف وارد میدان مبارزه با عاشورا می‌شوند و گاهی با ابزار تردید. گاهی با سلاح میکروبی شبهه، حمله می کنند و گاهی با تخریب وارد می‌شوند.

در این راه پلیدشان از هر وسیله‌ای که بتوانند بهره می‌گیرند. حتی گاهی با فریب و تظاهر می‌آیند و محبان و عاشقان کربلا را مُهره خود می‌کنند. عده‌ای را ناخواسته تور می‌کنند و آنگونه که خود می‌خواهند در راه مقاصد شومشان، از آنان بهره می‌گیرند. کسانی که می‌توانند زینت و زیبایی این دریای بیکران باشند را، به ماهیانی مرده و متعفن تبدیل و آنها را به ساحل انداخته تا نظرها را از دیدن زیبایی‌های عاشورا منحرف ساخته و برای زائران این آستان مشغولیت بسازند.

ماهی‌مرده دام یزیدیان، گاهی کسانی هستند که با تزیین و شعار نویسی‌های خلاف فرهنگ و ادب عاشورایی بر روی ماشین‌های خود، به جولان در کوی و برزن این شهر و دیار می‌پردازند و گاهی با پخش نوحه‌های نامتعارف و آهنگ‌های نامناسب و بلند نمودن صدای آن، آسایش و معنویت را از دیگران سلب می‌کنند.
گاهی ملعبه و مترسک دشمنان، زنان و دخترکانی هستند که با هزار رنگ و لعاب، با پوشش‌های زننده و سبک، به خیابان‌ها ریخته و به تماشای گروه‌ها و دسته‌جات عزاداری می‌پردازند. غافل از اینکه، دانسته یا ندانسته، خواسته یا ناخواسته بازیچه یزدیان شده‌اند تا دلها را از عشق به سالار شهیدان منحرف کنند و صفا و معنویت حسینی را به بزمِ عیش و نوشِ یزدی تبدیل کنند.




ادامه مطلب
طبقه بندی: رذائل اخلاقی،  فضائل اخلاقی، 
برچسب ها: آسیب های عزاداری، آسیب شناسی محرم،
نوشته شده در تاریخ شنبه 11 مهر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

روز عجیبی است قیامت. در هر لحظه‌اش، هم ترس و اضطراب وجود دارد و هم امید وآرامش. در آن روز وقایعی روی می دهد که باعث شادمانی عده‌ای و اندوه و ترس عده‌ای دیگر می‌گردد.

یکی از وقایعی که هم اندوه‌آفرین است و هم شادی‌آفرین، صدا کردن گروه‌های مختلف مردم است.
در آن روز پر التهاب، هر گروهی را با نام امام و پیشوایشان فرا می‌خوانند. قرآن مجید می‌فرماید: « یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ... [اسرا/71] روزى که هر گروه از مردم را با امامشان فراخوانیم...» [۱]

امام هم یعنی پیشوا، مقتدا، الگو و سرمشق. یعنی کسی که از او پیروی شود. یعنی کسی که الگو و معیار عقاید، باورها،گفتار و رفتار انسان باشد. یعنی کسی که در زندگی انسان تاثیرگذار بوده و راه و روش زندگی را برای او معین می‌کند.

در آن روز سخت و طاقت فرسا، هنگام این فراخوانی، ترس و وحشت عده‌ای را فرا می‌گیرد و آنان کسانی هستند که سرمشقی غیر از اولیاء خدا برای خود برگزیده‌اند.

در آن روز وانفسا، امام برخی شیطان است و برخی دیگر را پیروان شهوت خطاب می‌کنند. امام برخی


ادامه مطلب
طبقه بندی: اوصاف شیعیان، 
برچسب ها: پیشوای زندگی، مقتدا، الگو،
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شیطان است دیگر، جز شیطنت، فریب، خدعه و نیرنگ انتظاری از او نمی‌رود. آرزویش گمراه کردن بندگان خداست و برای رسیدن به این خواسته‌اش، از هر راهی وارد می‌شود. برای هر کسی دامی پهن می‌کند تا او را شکار کند. البته به یک بار صید کردن هم اکتفا نمی‌کند. تا شکارش را از پا در نیاورد، دست بردار نیست. وقتی کسی را فریب داد و به گناهی کشاند، ول کن او نیست. باز هم دامی دیگر و همینطور دام پشت دام.
وقتی بتواند نقشه‌اش را روی کسی اجرا کند و او را به گناهی آلوده نموده و از صراط مستقیم به حاشیه بکشاند، دوباره تلاش می‌کند تا نیرنگ و نقشه دیگرش را اجرایی نماید که بسیار خطرناک هم هست. این فریبِ بعد از فریبش را گاهی طوری اجرا می‌کند که انسان اصلا متوجه نمی‌شود. از این رو، می‌بایست این خدعه‌اش را هم شناخت تا بتوان برای مقابله با آن چاره‌ای اندیشید. این نقشه شوم و فریبِ خطرناکش را امام جواد علیه السلام به خوبی برملا نموده و فرمودند:




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: توبه حقیقی، توبه واجب فوری، بازگشت به سوی خدا،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

شخصیت وجودی هرکسی که بالاتر باشد، حرمت و احترامش نیز بالاتر بوده و در مقابل بی‌احترامی به او نیز گناهش بزرگتر و قباحتش بیشتر خواهد بود.

همه ما پیامبراعظم صلی‌الله علیه‌وآله و اهل بیت گرامی او را دوست داشته و به آنها عشق می‌ورزیم. بر اساس همین عشق و محبت نیز، نسبت به آنان ادای احترام نموده و آنها را تا آنجا که می‌توانیم احترام گذاشته و حرمتشان را رعایت می‌کنیم. در مقابل، کوچکترین بی‌احترامی به آنان را، بر نمی‌تابیم و نمی‌توانیم حتی کمترین اهانت و هتک حرمت آنان را تحمل کنیم. نه تنها آن بزرگواران را احترام نموده بلکه حرم‌ها و اماکن منسوب به آنان، فرزندان و نوادگان آنان را نیز دوست داشته، احترام گذاشته و برایشان حرمت قائلیم. با این محبتی که نسبت به آنان داریم، دوستانشان را دوست داشته و دشمنانشان را نیز دشمن می‌دانیم. با هرکسی که بخواهد کوچکترین اهانت و بی‌احترامی نسبت به ساحت مقدس آنان روا دارد به شدت برخورد کرده و اگر لازم باشد جانمان را هم در این راه تقدیم می‌کنیم.

همه این محبت و احترامی که برای آن بزرگواران قائلیم به خاطر منزلت، جایگاه و ارزشی است که پیش خداوند متعال دارند. چرا که آنان  بندگان صالح و مطیع محض پروردگار عالم هستنند که مورد محبت و عشق او قرار گرفته‌اند.
با این بیان معلوم می‌شود که وقتی برای اولیاء الهی این همه احترام و حرمت قائل هستیم، برای خدای آنها بیاد به مراتب بیشتر و بهتر حرمت و احترام قائل شده و ساحت مقدس الهی را گرامی و محترم بشماریم.
اما متاسفانه و با کمال شرمساری فراوان، ممکن است غفلت و جهالت گریبانگیر بسیاری از ما و امثال ما، که خدا، پیامبر و اهل بیت او را دوست می‌داریم، شود و خدایی ناکرده ما را به وادی جهنمیِ بی‌احترامی به خدا و مسخره کردن پروردگار عالم بکشاند. شاید باور و پذیرش این سخن سخت باشد، اما وقتی



ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: استغفار، بازگشتاز گناه، درسی از امام رضا علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 2 شهریور 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

مسخره کردن و مسخره بازی درآوردن، از کارهای بسیار زشت و ناپسندی است که علاوه بر اینکه معارف اسلامی و آموزه‌های دینی از آن به شدت نهی کرده‌اند، هر عقل سالمی نیز بدی و قباحت آن را درک می‌کند.

هر انسان عاقل و خردمندی نیز، از دست انداختن، استهزاء و لودگی تنفر داشته و از آن دوری می‌جوید تا ضمن اینکه مراقب باشد آلوده این گناه خطرناک نشود، وقار و هیبت خود را هم حفظ کند.
البته مسخرگی، تنها به مسخره کردن دیگران اختصاص ندارد. گاهی انسان خودش را مسخره می‌کند. شاید باورش سخت باشد اما واقعیت دارد. برخی انسان‌ها هستند که می‌نشینند و خودشان را مسخره کرده و به ریش خود هم می‌خندند. اما اینکه اینها چه کسانی هستند و چگونه کسی خودش را مسخره می‌کند، بهتر است به کلام دلنشین امام رضا علیه السلام گوش بسپاریم که فرمود:




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: دعا بدون عمل، توفیق خواستن، درسی از امام رضا علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 25 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

آدمی‌زاد برای گذراندن زندگی خود، ناچار است با دنیا و اسباب مادی سروكار داشته باشد. گاهی این تعامل با امور مادی، چنان ذهن و دل وجان او را تحت تاثیر قرار داده و مشغول می‌سازد كه از واقعیت و حقیقت وجود خویش غافل می‌شود. فراموش می‌كند كه در حال گذر است. یادش می‌رود كه مسافری بیش نیست و باید به سوی سرای جاودان حركت كند. توجه نمی‌كند كه دنیا مزرعه‌ای بیش نیست و باید برای آخرت كار كند. یادش می‌رود كه در بازار دنیا، باید به اموری دست بزند كه او را به خدا نزدیك می‌كند. فكر و خیالش به همه چیز مشغول می‌شود، الا به خودش و به سرمایه گرانمایه عمر كه خداوند متعال به او عنایت نموده و بسان ابر گذرا، آن را از دست داده و با هر نفس کشیدنی گامی به سوی مرگ برمی دارد.

گاهی برخی افراد چنان درپی كار، امرار معاش و كسب ثروت برمی‌آیند كه هدف را با وسیله اشتباه می‌گیرند. فراموش می‌كنند كه ثروت برای آنهاست نه آنها برای ثروت. یادشان می‌رود كه كار می‌كنند تا زندگی راحت و خداپسندانه‌ای داشته باشند. گاهی آخرت را به كلی فراموش كرده و تنها به زمان در حال عبورِ دنیا دل خوش می‌كنند.
اینجاست كه فرصت مغتنم حضور


ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

عمر دراز و زندگی طولانی را همه دوست داشته و برای دست یافتن به آن، هر کاری از دستشان برآید انجام می‌دهند. طول عمر خواسته و آرزوی هرکسی است. برای همین نشانی آن را همه جا جستجو می‌کنند. گاهی دنبال رژیم غذایی مناسب می‌روند و با برنامه‌های غذایی ویژه، می‌خواهند بر طول عمر خود بیفزایند. گاهی نیز با برنامه‌ها و حرکات ورزشی، تندرستی را طلب می‌کنند. بعضی نیز، با تفریح و شادزیستن در پی افزایش مدت زندگی خود هستند. در هنگام بیماری هم، شتابان به سراغ طبیب و دارو رفته تا با معالجه بیماری، فاصله خود را با مرگ بیشتر کنند.

هر کدام از این کارها، خوب، پسندیده و لازم است. هر برنامه‌ای که به سلامتی، تندرستی و طول عمر انسان کمک کند، واجب و ضروری است، اما گاهی کسی هزار جور برنامه ریزی کرده و از خودش مراقبت می‌کند ولی مرگ از دریچه‌ای که فکرش را نمی‌کرد گریبانگیرش می‌شود. حتی گاهی خود همین کارها باعث مرگ برخی می شود. چه بسا دیده می‌شود کسی که برای طول عمر به ورزش پناه می برد و همان ورزش قاتلش شود. اینجاست که




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: افزایش عمر، صله رحم، راز زندگی،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 14 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

گاهی دیده می‌شود کسی که می‌خواهد به سفری برود، دوستان و اطرافیان به بدرقه او رفته و هر کسی به نحوی ابراز محبت و ارادت می‌کند.

 یکی، توشه راهی می‌آورد، آن دیگری پولی می‌دهد، آن یکی وسیله‌ای می‌آورد و آن دیگری از تفرجگاه‌های مسیر می‌گوید.

خلاصه هر کسی به شکلی مسافرش را تکریم و احترام می‌کند. اما در این بین، یهترین هدیه را کسی به داده که بیشترین استفاده و کاربرد را برای مسافر داشته باشد. باارزش‌ترین هدیه، گوشزد کردن عیب و نقص ماشینی است که میخواهند با آن به مسافرت بروند. چرا که اگر با وسیله معیوب به سفر روند، اگر خدا به آنها رحم کند و جان سالم به در برند، تمام لذت‌هایی که دنبالش بودند را از دست داده و تمام شیرینی‌های سفرشان همانند زهر تلخ می‌شود.

انسان مسافری است که باید مسیر خاک تا افلاک را به سلامت طی کند. این مسافر غریب، دوستان و بستگانی دارد که هر کدام به نوعی او را مورد توجه و محبت خویش قرار داده و تلاش می‌کنند محبوبیت خود راهم پیش او بیشتر کنند. در مسیر زندگی هرکسی به شکلی به انسان لطف می‌کند. طبیعی است که بهترین هدیه را بهترین برادر می‌دهد. اما به راستی در میان این جمع دوستان و برادران، کدام یک از همه عزیزتر و کدام هدیه از همه باارزش‌تر است ؟




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 3 مرداد 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

هرمسلمانانِ معتقدی به کعبه عشق ورزیده، آن را دوست داشته و آرزوی زیارتش را در سر می‌پروراند و برای ادای احترام و طواف آن، حاضرند هم مشقت‌های سفر را به دوش کشند و هم مال قابل توجهی هزینه کنند. چرا که خانه حضرت حق و قبله عبادت مسلمین است. از این رو اگر گرد وغباری بر آن بنشیند، عاشقانه به غباررویی آن شتافته و خاک آن را طوطیای چشم خود می‌کنند.

البته باید دقت کرد که کعبه با تمام بزرگی و زیباییش، تنها خانه‌ای گلی است که منسوب به پروردگار و سنگ نشانی برای بندگی است که همه مسلمین رو به یک سو به عبادت برخیزند. اما خانه واقعی پروردگار عالم، جای دیگری است. خودش فرمود که: لا یَسَعُنی اَرْضِی وَلا سَمائی و لَكِنْ یَسَعُنی قَلْبُ عَبْدِی المُؤمِن[1] زمین و آسمانم گنجایش مرا ندارند ولى قلب بنده مؤمن من دارد. آری جایگاه اصلی خداوند متعال کعبه دل است نه کعبه گل. وقتی هم که گنجایش دل مومن از هر چیزی بیشتر باشد، احترام و حرمت آن نیز به مراتب بالاتر از کعبه خاکی خواهد بود.

اصلا دل حرم خداست که در وجود انسان به ودیعت گذاشته شده و برای همین است که ما را از دلدادگی به غیر حضرت دوست نهی کرده‌اند. دل اگر خانه خدا نشود، اضطراب، افسردگی، وحشت و هزار مشقت و سختی دیگر به سراغش می‌آید. چرا که خداوند متعال آرامش و وقار را به دل‌های مومن می‌فرستد. هُوَ الَّذی أَنزَلَ السَّكینَةَ فی قُلوبِ المُؤمِنینَ. [2]

در مقابل نیز، اگر کسی دلش بیمار شد، بیچاره می‌شود. هم نادان و نفهم می‌شود و هم بی‌ایمان. چرا که


ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)، 
برچسب ها: قرآن درمانی، پاک کننده دل، داروی دل،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 28 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

 

انسان هر چیزی را که دوست داشته باشد، آن را تزیین نموده و کاری می‌کند تا زیبا جلوه‌اش دهد. گرد و خاک از آن زدوده، تمیزش نموده و با هرچه که بتواند آن را زینت می دهد. برایش وقت گذاشته و از مالش نیز هزینه می‌کند. هم خودش از تزیین محبوبش لذت می‌برد و هم کاری می‌کند تا دیگران نیز از آن لذت برند.
در بین تمام دوست داشتنی‌ها، قرآن مجید یکی از آن بهترین‌هاست که سزاوار است مورد توجه، محبت و دوستی مسلمانان قرار گیرد. چرا که کلام خالق هستی، برترین سخن، راست ترین گفتار و رساترین پندها، بهار دل‌ها و چشمه‌های دانش است. پیمان خداوند با بندگانش، و منبع علم اولین وآخرین است.

اما چگونه می‌توان قرآنِ محبوب و دوست داشتنی را  زینت داد و اینگونه علاقه و محبت خود را به آن ابراز نمود. پاسخ را پیامبر رحمت صلی‌الله‌علیه‌وآله بیان نموده و فرمود:

 



ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  برکرانه اقیانوس(پرتویی از قرآن)، 
برچسب ها: زیباخوانی قرآن، روانخوانی قرآن،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 22 تیر 1394 توسط حسین ‍ژولیده | نظرات ()

بیماری را باید قبل از اینکه کار از کار بگذرد و درمانش سخت و یا ناممکن شود مداوا نمود. هر درد و مرضی نیز ، علاج و درمانی داشته و هر دارویی هم، خاصیت خودش را دارد. بیماری نیز هرچه خطرناک‌تر و عوارض آن بیشتر و کشنده‌تر باشد، دارو و درمانش نیز ارزشمندتر می‌گردد.

بدترین درد و بیماری گناه است که هم بسیار خطرناک و متعفن است و هم، عوارضش بسیار زیاد و هلاک کننده است. دردِ گناه، چراغ عقل را کم سو و رفته رفته خاموش می‌کند تا جایی که صاحبش کوردل شود و راه را از چاه تشخیص ندهد و نتواند مسیرش را از جاده هلاکت به سوی بزرگراه سرسبز زندگی تغییر دهد. این بیماری به جان هرکس که بیفتد، روزگار خوش را از او گرفته و برایش آرامشی باقی نمی‌گذارد. چرا که گناه، لنجنزار متعفنی است که وقتی کسی گرفتارش شود، هر مقدار هم دلش را به عطر و بوی وسایل زندگی‌اش خوش کند، بازهم نمی‌تواند، از زندگی لذت لازم و واقعی را ببرد. مرض گناه چون با فطرت پاک انسان همخوانی ندارد، باعث می‌شود که بیماران این دردِ وحشتناک، روز به روز حالشان وخیم‌تر شده و در تضاد میان زلالی فطرت و لجنزار متعفن گناه، سلامت روحی و روانی خود را نیز از دست دهند. البته این تنها آثار سوء دنیایی این بیماری است. این درد گریبانگیر هرکس شود، رهایش نمی‌کند و آخرتش را هم خراب نموده و او را گرفتار عذاب‌ها و سختی‌های طاقت‌فرسای  آخرت می‌کند. گرفتاری‌های آن دنیا هم که با سختی‌های این دنیا اصلا قابل قیاس نیستند. به مراتب سخت‌تر و سنگین‌تر است.  برای همین باید از این درد به خدا پناه بُرد و برای درمان آن عجله نمود و بهترین دارو و درمان را برای آن به کار گرفت. نسخه علاج این درد را نیز طبیب دل‌ها، پیامبر رحمت صلّی‌الله‌علیه‌وآله برای بشریت پیچیده و فرمودند:




ادامه مطلب
طبقه بندی: برکرانه نور(شرح حدیث)،  اوصاف شیعیان،  وقف، 
برچسب ها: معلم قرآن، آموزش قرآن،
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
.:
By Ashoora.ir & Blog Skin :.